EEN NIEUW LOOPJAAR

Daar gaan we weer! De Olympische Spelen zitten er op. De sporters zijn bij aankomst in Den Bosch onthaald en gehuldigd. Individueel wacht hen in eigen omgeving nog allerlei festiviteiten. Van trainen zal wel niet veel komen. Ze gaan vast genieten van een tijdje niks doen en misschien zit er een vakantie in. Voor Loopgroep Sneek zit de vakantie er op. Ook al zijn er nog vakantiegangers onder ons Arjen en Karin zijn er weer om ons opnieuw topfit te krijgen voor ......  Ja, waarvoor? Want, ondanks goede voornemens is het toch niet echt gelukt om “in beweging” te blijven”. Niet dat we stil gezeten hebben. Neen, dat niet, maar het hardlopen kwam er niet zo van. Te warm, te lui, te veel andere leuke dingen, te gezellig, te veel gedoe, te veel en te lekker en te lang gegeten en gedronken...... We weten het allemaal wel. Overal waar “te” voor staat, is eigenlijk uit den boze om de conditie voldoende op peil te houden om, laten we zeggen, op een halve marathon een wereldtijd of gewoon een p.r. te lopen. Dus, er maar weer volop tegenaan in dit nieuwe loopjaar.

Uitdaging, Berenloop 2012 ?

Uitdagingen                                                                                                                                  Er zijn voldoende uitdagingen de komende tijd!! En denk nou niet: “dat is niks voor mij; ik heb nog nooit aan zo’n evenement meegedaan”. De loopevenementen zijn vaak een groot feest voor beginners, voor hen die denken dat ze wereldtijden kunnen lopen, voor prijslopers, voor echte recreanten en voor z.g. macho’s die denken ooit nog eens in aanmerking te komen voor een Olympische uitzending. En laat je niet afschrikken door de afstand, want lopen in een grote groep lotgenoten is echt een “makkie”. En er is over het algemeen een grote variatie in afstanden. Je loopt in zo’n groep als nooit te voren, let vooral niet op je tijd. Dat doen anderen wel voor je. Laat je niet opjagen door die “gekken” uit je loopgroep die niet voor elkaar onder willen doen. Geloof vooral niet al die mooie verhalen die binnen de loopgroep over de Berenloop, de Adventure Run, de halve marathon van welke hoofdstad dan ook de ronde doen. De helft is gewoon niet waar. Laat ze maar kletsen, trek je eigen plan, want ook die z.g. ervaren hardlopers die elkaar beconcurreren, elkaar met stekelige opmerkingen bestoken, lopen ook geen wereldrecord en moeten ook heel vaak afzien. Bekijk de loopagenda en zoek een evenement waaraan je graag zou willen deelnemen. Meld je voornemen binnen de Loopgroep en probeer ook anderen zo ver te krijgen dat ze met je mee willen. Je zult ervaren dat er aan meedoen ontzettend motiverend werkt om nog meer plezier te krijgen in het lopen.

Terschelling                                                                                                                             Voor de Berenlopers, en dat zijn er velen uit onze loopgroep, breekt er een tijd van serieus bezig zijn met het leven. Een paar kilootjes minder doet wonderen. Dat is het begin, dan wordt het pas echt “licht lopen”. Dus de alcohol blijft van nu af aan in de kast; we gaan op tijd naar bed; we luisteren goed naar de adviezen van onze trainer; we doen mee aan de Zoladz test die Arjen ons voor schotelt; we wisselen duurlopen –in verschillende tempo’s- af met intervaltrainingen; we lopen op hartslag; we nemen voldoende rust; we luisteren naar ons lichaam; we eten gezond en 2 weken voor de Berenloop eten we vooral koolhydraten. Maar ........ we laten binnen de loopgroep vooral niet merken dat we heel goed en serieus bezig zijn. We klagen voortdurend dat we last hebben van lichte blessures. We zeggen dat het lopen maar moeizaam gaat. We lopen op de training altijd zuchtend, kreunend en steunend achter de meute aan. We verkondigen dat de nieuwe loopschoenen niet lekker zitten. We letten vooral op diegenen die vorig jaar jou hebben ingehaald en een snellere tijd hebben gelopen daar op Terschelling. We maken alle eerstelingen “bang” voor het lopen op het strand; we vertellen dat het onmenselijk zwaar is, we klagen over het mulle zand als je bij paal 8 die metershoge duintop moet beklimmen, we “janken” over het vals plat dat je te wachten staat op de laatste 5 kilometers. En wee degene die denkt dat als je in West gearriveerd bent en dat je het dan achter de rug hebt, dan heb je buiten de waard gerekend, want dan moet je nog “even” een rondje dorp met dat laatste klimmetje. Zo zeuren we de komende maanden heel wat af.

"ik ben blij" Churandy Martina

Wees blij                                                                                                                                 Lopen doe je  voor je plezier, en dat geldt voor ons allemaal, lopen kan een ontzettende kick opleveren. Besef dat lopen enorm veel voldoening geeft, dat je je fitter voelt dan ooit te voren en dat er binnen Loopgroep Sneek een prima sfeer heerst, waardoor het lopen voor nog meer voldoening zorgt. Besef dat als je aan een loopevenement deelneemt je gelopen tijd er eigenlijk niet toe doet en houd het motto van Churandy Martina hoog: “wees blij dat je mee mag en kunt doen”.

Meeloper   

BEGINNEN MET HARDLOPEN

OPNIEUW EEN VAKANTIELOOPJE IN GAASTERLAND

Wat was het slecht weer maandag en dan m.n. de middag van 6 augustus. Veel en heftige regenval.  Wat was het gezellig zaterdag- en zondagavond/nacht in Sneek en dan ook nog de traditionele Sneeker stappers avond voor de boeg. Dat alles motiveert niet om eens lekker te gaan hardlopen. Maar... hardlopen in Gaasterland dan, in een prachtige omgeving????

Sytze, Klaas, Ysbrand, Jildau, Martin van der Z., Bert, Erik en Frank lieten zich niet ringeloren door weer, noch door de verlokkingen van een avondje stappen. In Gaasterland wachtten Peter en een droge avondlucht het achttal op. Frank had een tweetal routes in het hoofd , een van een km of 10 en een van iets minder dan 16, en wel zodanig dat sompige modderpaden werden vermeden, want dat was ons aller wens. Gezamenlijk werd de 10 km afgelegd; eerst via een fietspad naar Oudemirdum, daarna -met een schitterend uitzicht vanuit de “hoogte”over het Friese landschap en het IJselmeer, naar en door het Jolderenbos, vervolgens over de Zuiderzee Route naar Rijs. Hoewel iedereen genoot van het fraaie en droge en windstille weer was het

hoogte punt het verkeersbord met de waarschuwing “Pas Op Ouderen” ( een tweetal oudjes gekromd geleund op een wandelstok een weg overstekend). Je kunt je voorstellen dat er nogal wat grappen en grollen werden gemaakt zonder aanzien van wie dan ook. Maar zijn wraak zou zoet zijn! Even later passeren we “Sybrandies Pretpark” en slaan bij “Mooi Gaasterland”, het voormalige kindertehuis, rechtsaf. Het tempo ligt rond de 5.55 minuten per km en is voor iedereen goed te volgen. Er wordt niet al te veel gepraat, niet gezeurd, noch gekreund. Het gaat ogenschijnlijk soepel. We slingeren door het Wyldemerk om weer op de Oude Balksterweg links af te slaan om de 10 kilometer lopers bij het beginpunt af te leveren. Klaas moet rond de 8 km even een korte inzinking de baas worden, maar met enige hulp en begrip van de rest lukt dat uitstekend. De finish ligt voor hen op bijna 11 km.

We nemen afscheid; Peter, Erik, Bert, Ysbrand, Sytze zullen op advies van Frank nog een rondje van een 5-tal km afleggen. En wat gaat dat lekker en wat loopt dat (nog)soepel, en wat zit de stemming er goed in. Het tempo is wat opgeschroefd naar zo’n 5.35/5.30 min. Ruigahuizen nadert, even later, bij de klokkenstoel, wordt er al lopend overlegd: “linksaf voor ruim 15 of nog even door voor iets meer dan 16”. Iedereen kiest voor de 16 en daarmee voor de Vissermans extra kilometers, maar dat weten ze nog niet! Op naar de Bremer Wildernis. Daar zijn nog een paar mogelijkheden om de route aanzienlijk te bekorten. Maar de gedecideerdheid waarmee Frank het pad kiest laat geen ruimte voor andere mogelijkheden. Niemand, behalve hijzelf, weet hoever het nog is als ze de laatste afslag voor een kortere route voorbij zijn. “Dat worden er miniaal 18 en mogelijk wel 20” laat Frank niet zonder enig leedvermaak weten. Enig “vrolijk” gemor is zijn deel en ongeloof overheerst.

En dan op ruim 17 km moet er door een van ons gewandeld worden; neen er worden geen namen genoemd. Even een pas op de plaats, een kort overleg en de rest gaat door om zo snel mogelijk bij de auto te kunnen zijn. Want we blijven collegiaal; de onfortuinlijke moet met de auto zo snel mogelijk worden opgehaald. Vijf mannen finishen na 20.74 km. De auto wordt gestart en “even” later wordt de achterblijver met gejuich binnen gehaald.

Iedereen was na afloop uitermate voldaan. Ook onze onfortuinlijke lotgenoot. Volgend jaar weer, dat staat als een huis! Maar spotten met leeftijd......... wordt het lang, langer het langst.

Meeloper

ELFTAL IN TRAINING IN GAASTERLAND

Dinsdag 31 juli 2012.

Arjen en Karin genieten van hun vrije tijd; achterblijvers lopen door, zowel in Sneek met Durk als in Gaasterland met Frank.

De koffie/thee smaakte goed en samen met de zelfgemaakte erg lekkere cake vormde dat de bekroning op een geslaagde (duur)loop in Gaasterland. Anja bedankt! Om even na 19.00 uur vertrokken we met zijn negenen (Ysbrand, Sytze, Pieter, Jildau, Anja, Inge, Klaas, Jelte en Frank) uit Sneek. Eenmaal in Gaasterland, bij het kantoor van Staatsbosbeheer/het Fryske Gea in Elfbergen, het bos tegenover het Golfterrein), stond Peter al ons op te wachten. Tineke maakte even later het elftal kompleet. Van dit elftal lopen er tien mee met de Berenloop en zij wilden weleens kijken hoe ze ervoor stonden.

Wat is dat toch met die Berenloop op Terschelling? Wat heeft dat evenement binnen onze Loopgroep een impact!! Voor diegenen die hem nog nooit hebben gelopen is het een na te streven doel om ooit daaraan mee te doen, voor diegenen die hem voor het eerst gaan lopen is het een ontzag inboezemend evenement en voor de ervaren lopers onder ons is het de ultieme gelegenheid om te tonen wat je als loper waard bent.

Kippenburg

De afspraak was; een gezamenlijke rustige duurloop van ruim 10 km en voor de z.g. diehards onder ons nog een ronde van ruim 5km. Om 19.45 uur vertrokken we in noordwestelijke richting naar het landhuis Kippenburg (gebouwd omstreeks 1830 door jonkheer Van Swinderen; hij stichtte tevens een hoenderhof; vandaar Kippenburg). Daarna een zandpad langs de Luts op naar Ruigahuizen. Vervolgens door de Bremer Wildernis en de Lycklamabossen richting ons uitgangspunt. Hier haakten Jildau, Inge, Jelte, Tineke en Klaas af.  

Tot dan was het een rustige duurloop, getuige de geanimeerde gesprekken onderweg. Al gebiedt de eerlijkheid te zeggen dat het voor een aantal van ons veel moeite kostte om invulling te geven aan het begrip “rustige duurloop”. Maar het is gelukt, dankzij een schijnbare ijzeren discipline en zeker geholpen door de “angst” verdwaald te raken. Want het te lopen parcours was voor vrijwel iedereen onbekend terrein.

Maar na die 10 km was er geen houden meer aan. Tot geluk van Frank was hij de enige die de weg kende. Zodoende werd hij niet gedwongen tot een gevecht met zich zelf in de achterhoede. Het rondje van ruim 5 km door Elfbergen begon nog rustig, maar allengs ging de snelheid omhoog. Het gehijg en gesteun nam navenant toe. Toen de laatste anderhalve km aanbrak en verdwalen niet meer mogelijk was, gingen Pieter, Sytze, en Ysbrand er vandoor. Peter keek even de kat uit de boom, zette aan en gaf iedereen het nakijken. Voor Frank en Anja was de koek op.

Na afloop de al eerder gemelde koffie en thee en de evaluatie: alom tevredenheid. Iedereen weet wat en hoeveel zij/hij nog aan trainingsarbeid moet verrichten om in november die halve marathon op Terschelling tot een goed einde te brengen.

Volgende week maandag, dit i.v.m. de Sneekweek stappers, nogmaals in Gaasterland; zelfde tijd en zelfde plaats voor 10 km en 16, dan wel 18 km.

OUDE WILLEM

zaterdag 28 juli, 2012.

Het is zaterdagmorgen. We zijn onderweg. We, dat zijn Pieter, Durk en Meeloper zelf. Het gesprek is geanimeerd. We hebben van alles bij de kop; over een fietstochtje op een overzees gebiedsdeel dat Ameland heet, over het warme weer van de afgelopen dagen en natuurlijk over onze loopgroep. We kijken verwachtingsvol vooruit naar de Zoladz test en dientengevolge naar de individuele loop- en trainingsadviezen die we zo goed kunnen gebruiken! Hoewel niemand het hardop zegt, denken wij met elkaar al aan november, aan de Berenloop. Voor velen van ons het hoogtepunt van het loopjaar.

We zijn dus onderweg naar Oude Willem, een buurtschap tussen Wateren en Diever. Het schijnt haar naamgeving te ontlenen aan een nogal excentrieke schaapsherder (Oude Willem) die met zijn kudde heerste over de heidevelden in deze omgeving. 

Eetcafé "De Hoeve"

                                                                                                                         
SV Friesland, zeg maar Jan Kooistra c.s., organiseert “De Hoeve aan de Boswegloop. Het weer bevalt ons, het is niet te warm. Het parcours gaat door een prachtig gebied en de te lopen afstanden bieden voor elk wat wils. Durk kiest voor de 10 en de rest voor de 16 km en dat allemaal met het voornemen er een rustige duurloop van te maken. De inschrijving vindt plaats in het restaurant van de camping “Hoeve aan de weg”. Direct valt de gemoedelijke sfeer van de evenement ons op. De stemming is opperbest, een paar bekenden groeten elkaar en de koffie smaakt goed. Als we ons richting start begeven horen we Jan Kooistra zijn laatste aanwijzingen geven aan een aantal vrijwilligers.

Om 11.00 uur vertrekt de 10 en de 21, om 11.05 de 8 en de 16 en nog eens 5 minuten later de 3 en de 6 km. Vanzelfsprekend is er altijd een aantal lopers dat zich wil testen. Zij willen het liefst een persoonlijk record lopen, alleszins begrijpelijk. Dan is er een groep die meeloopt gewoon omdat het leuk is, omdat het parcours door een prachtige omgeving gaat, gewoon om te genieten. En er is een groep die deelneemt, omdat het past in de voorbereiding op een (halve) marathon. Tot die groep behoren wij. We willen ook om ons heen kijken om te kunnen vertellen aan onze loopgroep vrienden dat ze iets gemist hebben. Want dat viel toch wat tegen, de animo om mee te gaan en mee te doen. Dus...jullie hebben wat gemist: een prachtig parcours, geen last van wind, een gezellige sfeer en dat allemaal op een uurtje afstand van Sneek.

Durk harlopend door het fraaie landschap

Durk heeft zijn ambities op de 10 kilometer volledig kunnen waar maken. Terugkomend van een blessure nam hij zich voor “het kalm aan te doen”. En dat is volledig gelukt. Hij wilde vooral ook iets van de omgeving zien en ook dat is hem gelukt. Hij heeft zich niets aangetrokken van al die snelleren die hem de hakken lieten zien. Hij had maar een gedachte: “ik bereid me voor op een toptijd op de halve marathon in november. Dan moet ik in topconditie zijn, dan zal ik opnieuw een p.r. lopen en dan nemen ze opnieuw hun pet voor mij af”.

Van Pieter is bekend dat-ie eindelijk zijn oude heer er uit gelopen heeft. Hem kan niets meer gebeuren, zijn doel is bereikt......alhoewel? Je weet het maar nooit met hem. Hij is al fors afgevallen, hij traint op zijn manier, loopt geregeld verschillende afstanden en is op zoek naar een nog effectievere manier om te trainen, want ook hij wil pieken in november op diezelfde halve marathon.

Meeloper moet veelvuldig de trainingen van de Loopgroep missen. Hij schijnt dan andere bezigheden te hebben. Deze loop komt voor hem erg gelegen. Hij had het voornemen om lekker, luchtig en rustig te gaan lopen. Hij zou zich niet op laten jagen door wie dan ook. Even als de anderen is hij in zijn loopgedachten ook al in november. “Niet overtraind raken, conditie op peil brengen op het juiste moment, de verlokkingen van het dagelijkse vrije leven weerstaan. Dat is zijn streven om dan in november die Berenloop te lijf te gaan”.

Frank en Pieter

Het is gegaan, zoals het is gegaan. Ze hebben genoten van het mooie parcours, ze hebben zich min of meer gehouden aan de aan zich zelf opgelegde discipline om het rustig aan te doen. Ze toonden zich na afloop tevreden, maar stelden eendrachtig vast dat ze er nog lang niet zijn om op Terschelling “de sterren van de hemel te lopen”.

Durk, ruim 10 km in 1.00.25

Pieter en Meeloper, ruim 16 km in 1.29.26

NATUURLOOP KOUDUM

Over stemvee, de witte motor, waterbedden, stappentellers, hardlopen en nog veel meer

Koudum, zondag, 8 juli                                                                                                        Waar moet ik mee beginnen? Met de gastvrije ontvangst door Tiny en Anton Stokman, met de uitleg over  “De vrije keuze stal”, met een beschrijving van het landschap, met het verhaal over de waterbedden , met de Ja Koe Zie, met het zwangerschapsverlof van koeien, met de zorg voor het milieu, met bedrijfseconomische aspecten, of met de enthousiaste gedrevenheid waarmee Anton ons over het levenswerk van de Stokmannetjes vertelde. Want al is het bedrijf van zo’n 250 koeien door 2 man te runnen, zonder de steun van de andere gezinsleden zou dat vast en zeker niet kunnen!

de vrije keuze stal van de familie Stokman

7000 volt, dat is schrikken                                                                                                            Het is zondagmorgen half elf, het wolkendek belooft niet veel goeds en weldra valt de eerste regen. Maar dat kan de pret niet drukken. De enthousiaste ontvangst, de koffie en de koek, in de weidse omgeving aan de rand van Koudum zorgen voor een vrolijke stemming. Omdat de zware buien zo tegen enen verwacht worden, gaan we eerst lopen en laten we “De vrije keuze stal” voor wat het is. We begeven ons onder leiding van Arjen, Karin en Anton om even over elven naar het weiland en we stappen zonder angst over afrasteringsdraden van 7000 volt. Dan wandelen we wat  om te wennen en als het sein op groen gaat om de looppas erin te zetten zien we naast het grasland een omgeploegde akker waar tot veler verrassing tulpen in gestaan

warming up onder grote belangstelling!

hebben. Tijd voor uitleg is er nauwelijks, want de warming up is begonnen. Niet voor iedereen is het gemakkelijk lopen. De kuilen en de vlaaien moeten zoveel als mogelijk worden ontweken en het natte gras veroorzaakt natte voeten. Toch blijft de stemming vrolijk. We rennen een natuurgebied binnen en al lopende weg vertelt Anton dat een grote verscheidenheid aan weidevogels, reeën en vakantie houdende koeien in dit gebied in harmonie leven. De oefeningen, waar Arjen, als afronding van de warming up, ons op trakteert, worden door een nieuwsgierige “beestenbende” gade geslagen. Dan volgt de splitsing in 5 en zij die de 9 of 12 km in gedachten hebben.

Op pad                                                                                                                                          De weidsheid van het Friese landschap, de her en der verspreid liggende boerderijen en het enthousiasme van Anton die ons deelgenoot maakt van zijn leefomgeving, zorgen voor voldoende adrenaline om ons in een euforische stemming te brengen. De uitleg over de drainage om een weiland om te kunnen “toveren” in een akker voor bollenteelt wordt in bewondering aan gehoord. Wat een techniek, wat een mogelijkheden en wat een durf in deze tijd. We naderen Koudum, de 5 kilometergroep is inmiddels afgezwaaid en vervolgt een eigen route op weg naar het einde. De 9 en 12 km lopers pikken alle natuurpaden door het parkachtige buitengebied aan de rand van het dorp mee. We nemen moeiteloos de hellinkjes die onlosmakelijk verbonden zijn aan het dorp Koudum, dat gelegen is op een stuwwal van keileem( ontstaan door opstuwing van een gletsjer in de ijstijd).

op een helling in Koudum

Op 9 km is het voor een paar van ons genoeg, zij slaan de weg in naar “huis”. De z.g. diehards moeten zonodig zich zelf nog even bewijzen. Met Anton voorop, omdat Maurice zijn taak als wegwijzer wat verwaarloost, maken we nog even een lus van een drietal km. Aanvankelijk in een rustig duurloop tempo, zodat we als groep bij elkaar kunnen blijven. Maar dat duurt niet lang. Bert is de eerste die zich niet meer in kan houden. Hij voert het tempo op van rond 5 min. 30 sec. naar 5.18 per km. Ysbrand, Pieter, Peter, Jouke en nog een paar kunnen dit niet over zich heen laten gaan; 5.18 wordt 5.10 en dan is het hek van de dam met de brug in zicht. Sneller en sneller, niemand wil als eerste afhaken. Met een tijd van 4.10 wordt de laatste 800 meter afgelegd, met als onbetwiste snelste Peter Yntema. Ysbrand, Pieter en Jouke volgen direct daarna, de oude man moet tot zijn groot verdriet vast stellen dat het tempo hem op het laatst te machtig is geworden; het peleton volgt op gepaste, maar geringe afstand.

De lunch smaakt voortreffelijk. De witte motor is in een drietal variaties volop aanwezig. Het is maar goed dat we deze dope niet voor het lopen hebben kunnen innemen. Ongetwijfeld was de strijd en het-niet-voor-elkaar-onder willen doen in dat geval veel eerder ontbrand.

lezing Anton Stokman de vrije keuze stal

Stemvee en nog wat                                                                                                                Als Anton zijn verhaal begint met de toelichting op het concept van “De vrije keuzestal” met de nadruk op het gegeven dat zijn koeien zelf kunnen kiezen of ze buiten in het weiland willen lopen of binnen willen bivakkeren in de stal, dat de koeien zelf kunnen beslissen of, wanneer en hoe vaak ze gemolken willen worden, of ze verkoeling willen in de JaKoeZie, of dat ze willen rusten op het waterbed dan is er naast enige verwarring ook nog verbazing onder de toehoorders. Als dan ook nog de technologie als hulpmiddel aan de orde komt, waarbij de stappenteller en geregistreerde herkauwactiviteit een belangrijke indicatie blijken te zijn voor het gunstigste

rondleiding door de stallen

moment voor bevruchting dan is de bewondering kompleet. In de rondleiding die volgt wordt de werking van het automatische melksysteem duidelijk, staan we stil bij de koe die apart op een bed van hooi in de nabijheid van vriendinnen gespannen maar vol vertrouwen de aanstaande bevalling afwacht, horen we dat het brievenbussysteem in de stalvloer zorg draagt voor een forse reductie van de methaan- en ammoniak emissie, vernemen we dat licht juist ook voor koeien belangrijk is, dat “dag en nacht en ’s zondags ook” een bedrijfsconcept is dat voldoende vrije tijd op levert om hard te kunnen lopen en om deel te nemen aan de Berenloop op Terschelling, om met het gezin vakantie te houden en om deel te nemen aan allerlei maatschappelijke activiteiten. 

uitleg van de melkrobot

We hebben op deze zondag kennis gemaakt met een modern boerenbedrijf, we hebben nog eens duidelijk mee gekregen dat melk niet uit de fabriek komt,  we hebben met eigen ogen en oren kunnen waarnemen dat dierenwelzijn en milieu niet ondergeschikt zijn gemaakt aan uitsluitend economische aspecten.

Kortom het was een heel bijzondere dag voor Loopgroep Sneek. Tiny en Anton bedankt!

Meeloper

DE SLACHTE MARATHON 2012

Hindrik op de "boerencamping"

Complimenten voor de twee helden die de Slachte Marathon hebben gelopen. 42 km rennen, onder zware omstandigheden is een ongeloofelijke prestatie, niet alleen de wedstrijddag, maar ook de lange voorbereiding. Een aantal maanden, iedere week weer die vele kilometers, die gemaakt moeten worden. Gefeliciteerd!

Slachtemarathon 16 juni 2012

Peter Yntema  4.17:00

Hindrik Drenth 4.31:27