TRAILRUNNING EEN KENNISMAKING

Het is zondagmorgen. De lucht is grauw en als ik buiten kom, merk ik dat er een heel fijne motregen neerdaalt; het waait, niet hard, maar het waait. Het is een graad of vijf, het voelt kouder. 'Het ideale weer om kennis te maken met het trailrunnen'. Dat is wat Jan Albert Venema ons, een 25-tal hardlopers van Loopgroep Sneek, vol overtuiging aan het verstand wil brengen. Kleumend, in afwachting van wat ons te doen staat, nemen wij dit voor waar aan. 'Geniet, niks moet, het gaat niet om de snelheid. Bij trailrunning worden gebaande paden niet gemeden, maar het leukste is, als je er vanaf wijkt'. We geloven het maar. Jan Albert vertelt dat je er sterker van wordt en dat je er profijt van hebt als wegatleet. Ook dat geloven we, want hij kan het weten vanuit eigen ervaring. Hij waarschuwt voor 'de hobbels en bobbels', maant ons vooral voorzichtig te zijn en goed uit te kijken en vertelt, tussen neus en lippen, dat het vooral erg leuk wordt als je in geaccidenteerd terrein loopt. Het Rasterhofpark biedt voor, ons vlakke landers, genoeg mogelijkheden om te ervaren hoe leuk trailrunnen is.

 

de regen heeft een visitekaartje afgegeven!

Dan gaan we op pad. Neen, niet over het pad, maar door de berm, springend over een greppel, modder spat op, oppassen dat we niet uitglijden. Als we het brede pad op lopen, heeft de regen zijn werk gedaan: overal plassen die worden veelvuldig gemeden. Maar dat is niet de bedoeling, denkt een of ander onverlaat. Het kind komt schijnbaar in hem boven, het water spat alle kanten op. Gekerm en geschreeuw, maar ook gelach en dreigementen dat de wraak zoet zal zijn. Even later door het sompige gras, vol kuilen en molshopen. Gelach, het begint leuk te worden. De modder spat tot kuit hoogte. De kleuren van de schoenen verliezen hun glans. De voorzichtigheid, de angst om vuil te worden, verdwijnt langzaam maar zeker. De groep wordt luidruchtig. Dan, een obstakel op ons pad, grote delen van bomen versperren ons de weg. Dus er overheen, dat gaat niet iedereen even gemakkelijk af, er wordt gevallen. Lichte schrik, maar het loopt goed af, dus gelach. De eerste natte voeten worden gemeld. Omhoog. Weer door het hoge, natte gras. Het went. De stemming stijgt. Het wordt steeds leuker.

Dan wordt er gestopt. Dit was deel een van de warming up. Nee, geen pauze, maar we gaan even wat loopscholing doen: trippling, skipping en hakken-billen. We hebben het vaker gedaan. Dat tot genoegen van Jan Albert. Even later hetzelfde, maar dan 'berg' op, om dat ook eens te ervaren. Het komt er op aan. We laten ons niet kennen, we hebben er plezier in. Bij de Cascade een paar keer op en neer. De eerste vermoeidheidsverschijnselen dienen zich aan. Oppassen, het kan glad zijn en de temperatuur van het water nodigt zeker niet uit. Het gaat goed.

Groepsfoto

De uitgebreide warming up, en de eerste kennismaking met het trailrunnen zit er op. Het bevalt en als het niet erger wordt, valt het wel mee. Het tweede deel van het programma is als de beroemde kers op de appelmoes, waarmee Van der Valk bekend is geworden.

De regen heeft een visitekaartje afgegeven. Wanneer het pad definitief verlaten wordt, is het gras sompig, overal is modder, hier en daar molshopen en de stront van de oerossen, die ik gemakshalve maar even zo benoem, bij gebrek aan kennis van deze kolossen, is overal te vinden en moeilijk te vermijden. De eerste stappen worden nog wat onwennig genomen, maar eenmaal goed en wel op weg, is het hek van de dam. Glibberend, lachend om elkaars capriolen, worstelt iedereen zich voort. Tot heuphoogte zit de modder, zeiknatte schoenen en voeten. Witte sokken zijn onherkenbaar en kunnen zonder meer zo de container in. Als je niet een tweede paar schoenen hebt voor je reguliere loopjes, dan heb je een probleem. Je wordt er gaandeweg van overtuigd dat de loopschoenen winkel de uitvinder is van het trailrunnen. Jan Albert weet van geen ophouden. Het kind komt in je boven. Bagger, vuile kleding, natte voeten, het kan je niets meer schelen. Het is verleidelijk om iemand even een zetje te geven, maar je houdt je in. Dat gaat net iets te ver. Aan alles komt een eind. Zo ook aan dit 'experiment'. Terug bij de auto maak je met elkaar de balans op: het was leuk, voor herhaling vatbaar. Even later met een kop koffie bij Van der Valk; 'onvergetelijk, uitdagend, gaan we vaker doen. Jan Albert, je wordt bedankt voor je initiatief, je enthousiasme, je begeleiding. En je hebt gelijk: 'het grote voordeel bij trailrunning is dat er geen slecht weer bestaat'.

Meeloper 

TRIMLOOP MAKKUM

Poes your limits.

Zaterdag 17 januari werd de 29^e Trimloop georganiseerd door de plaatselijke voetbal vereniging. Ook Loopgroep Sneek / IJlst was weer met veel liefhebbers present. In Sneek ging de training gewoon door met ca. 26 mensen die o.l.v. Karin hun meters maakten. Op beide locaties mooi hardloopweer.

Samen rijdend of alleen iedereen was net op tijd om met Arjen de warming-up te doen. Al pratend togen we naar een straatje om daar onze oefening te doen, een poes loop langs en er worden wat opmerkingen gemaakt. Een stukje loopscholing en een versnelling op 60% en we lopen weer naar de sportvelden, een laatste sanitaire stop en we zijn er klaar voor. Een aantal deelnemers van de Start to Run van september jl. gaat ook van start voor de 2^e 5km in hun carrière. De zusjes gaan samen van start en zullen later hand in hand finishen.

de gekleurde meute zet zich in beweging

Om 11 uur gaat het startschot en de gekleurde meute zet zich in beweging, zelf doe ik eerst even rustig aan en al pratend ronden we de 1^e km af. Op dat moment kies ik om mijn eigen tempo op te pakken en loop zo verder. Je wordt eens ingehaald en haalt zelf weer iemand in. Soms een groet en of een kreet “it wol net echt hjoed” ga ik verder. We klimmen de dijk op en genieten van het uitzicht, inhalen hier is bijna niet te doen, langs de haven en rechtsaf. Via de schelpenpaadjes door het natuurgebied gaan we naar het strand, her en der de plassen ontwijkend zoek je het droogste stukje uit. Op het strand is het nat en zwaar dat er ook mensen zijn die nauwelijks een voetafdruk achterlaten is iets om jaloers op te zijn. Elke stap voor de iets zwaardere loper kost hier kracht, aan het einde van het strand moeten we klunen over het muurtje of door een diepe plas lopen. Een beetje trailrunner doet hier niet moeilijk over zagen we de zondag na Makkum maar “nu even niet.” Na de huisjes en via de rotonde en het fietspad gaan we richting de finish, een paar al gefinishte lopers moedigen de anderen de laatste meters aan, dit geeft toch een lekker gevoel.

In de kantine is het nagenieten van elkaar prestaties en ook zijn er records gebroken en een ander geniet van de 1^e 10 km van haar loop carrière. De warme chocolade melk laat zich goed smaken en het bakje snert gaat er ook goed in. Even later gaat iedereen huiswaarts om verder bij te komen van wederom een mooie loop.

Poes your limits, top dames!

De poes bij de warming-up en de laatste foto van de album op de facebook pagina van de loopgroep en de opmerking daarbij van een loper, poes your limits is de ondertoon onder dit stukje. Elke keer verbeteren, sneller of lekker uitlopen iedereen heeft zijn of haar eigen motivatie en zoekt de limit zeker op. Hulde voor het debuut en alle andere prestaties.

De Olympiër.

Makkum winterloop, zaterdag 17 januari 2015.

Uitslagen 5 km Guus Pieksma 29:10 Herman Brouwer 29:14 Silvia Remeri 30:00 Marjolein Hordijk 

30:46 Thea Bethlehem 30:58 Marjan Jaarsma 31:03 Margriet Balk 34:47 Anneke Tinga 35:15

Uitslagen 10 km Neli Jasper 47:40(Match fixing?) Klaas van Tricht 49:43 Klaas Faber 49:51 Gerke 

Gerritsma 50:43  Henk Groen 50:48 Frank Klasen 53:03 Yvonne Hiemstra 53:08 Natasja Kuipers 

54:03 Durk Brouwer 1:01:15  Nynke van der Goor 1:01:43 Hinke Osinga 1:02:03 Albert Rameau 

1:02:40 Sjouke Miedema 1:05:00 Miranda Zijlstra 1:05:06 Esther Sterk 1:05:06 Titia Brouwer 

1:05:27 Tinie Cnossen 1:06:38 Maya Schilstra 1:12:34 Meta Gerritsma 1:13;10

BAKKEVEEN CROSS

Bakkeveen, Impala Cross, zondag 12 januari 2015

Uitslagen 10 km Jurjen Jagersma 42:17(1e) Jennie vd Goot 59:28 4 km Mark Smit 17:12

Bakkeveen, crossen in een schitterende ambiance

EGMOND HALVE MARATHON

Egmond Aan Zee, Egmond halve marathon, zondag 12 januari 2015.

Uitslagen: 21km Anthoon Haagsma 2:05:28

Pittig windje tijdens de Egmond halve marathon

WINTERLOOP SNEEK

Sneek winterloop, zondag 4 januari 2015

Uitslagen: 8.9km  Jurjen Jagersma 35:34 Jorrit Bergstra 35:50 Hans Jan Jasper 38:09 Dennis Schat

38:18 Mark Smit 38:56 Ysbrand Valkema 41:20 Klaas van Tricht 41:47 Johan Sterk 44:14 Bert

Rienstra 44:31 Yvonne Hiemstra 45:37 Neli Jasper 45:38 Jennie van der Goot 46:08 Anita Bijker

47:08 Marcel Swart 47:11 Anthoon Haagsma 47:21 Katinka Gerritsma 47:25 Lucia Serra 49:31 Alice

van den Akker 49:34 Hendrika Terpstra 49:37 Frederika Rollema 52:03 Hinke Osinga 53:28

Start van de 3e winterloop(foto Jolanda Reen)

SINT THOMAS TRAILRUN

Nieuwehorne, Sint Thomas Trailrun, zaterdag 27 december 2014

Uitslagen: 7,5km  Albert Rameau  1:00:49

Albert loopt door de Finish

GAASTERLÂN RUN

Afgelopen donderdag de knoop maar doorgehakt. Weer of geen weer, ik schrijf me in voor de 12 kilometer. Ik zie dat er meer van onze loopgroep heen gaan. Rudi en Pytrik rijden mee. 10.00 uur vertrek uit Hommerts. We zijn mooi op tijd, en er is nu nog ruim parkeerplaats direct bij de ingang. We klimmen via de tribune de kantine in. Startnummers ophalen en dan eerst een bakje koffie.  Nog een voordeel van op tijd vertrekken, er is nog volop zitplaats in de kantine, dus we kunnen het rustig aan doen. Als ik ergens een hekel aan heb dan is het wel op het nippertje aankomen en in alle haasten te moeten voorbereiden. Nu heb ik rust in m`n hoofd en kunnen we nog overleggen wat we aan gaan

Voor de start nog even en warming up

doen, wel of geen windjack eroverheen. Ondertussen loopt de kantine al behoorlijk vol. Velen weten vandaag de weg naar Balk te vinden, waaronder vele bekenden van onze loopgroep. Buiten voelt het fris aan als we uit de warme kantine komen om even kort in gaan lopen open en wat oefeningen te doen. Daarna nog even binnen kijken, maar daar is het zo druk en warm dat we er niet lang blijven. Trouwens, de start is ook al over een minuut of 10, dus gaan we naar het startvak.  Ik besluit toch het windjack te laten voor wat het is.  Ik verwacht van de wind in deze omgeving niet veel last, en als ik op de buienradar mag vertrouwen houden we het zo goed als droog. Dus alleen een thermo-shirtje en een shirt met lange mouwen. Het windjack verdwijnt weer in de auto. Nog een voordeel als je op tijd

Hardlopen in een prachtige omgeving

bent, de auto staat zo`n 15 meter van het startvak af.   De 12 km en halve marathon starten tegelijk. De eerste 400 meter blijf ik bij Rudi en Pytrik, maar dan besluit ik mijn tempo toch iets lager aan te houden, anders ben ik bang dat het straks voor mij te snel gaat. Er vallen een paar regendruppen, en aan de Luts zitten een aantal vissers die hun hengels uit hebben gegooid. Van een paar kan ik aan het gezicht wel zien dat ze ons voor gek verklaren, maar misschien denken wij wel hetzelfde van hen…    Het loopt nu lekker, mooi tempo voor mij, en ik kijk zo nu en dan op m`n hartslagmeter. Mijn hartfrequentie is voor mij leidend, ik kijk niet naar tijd, afstand of snelheid. Het lopersveld rekt zich wat uit, en iedereen heeft voldoende ruimte om zij/haar tempo aan  te houden. Ik loop inmiddels achter Miranda en Hinke. Ze houden een mooi vast tempo aan wat ik denk bij te kunnen houden, dus blijk ik vanaf hier achter ze hangen. De route voert ons over mooie betonnen paden die zich door de bossen slingeren. Het lopen gaat nog steeds goed. Een medeloper die al een poosje naast mij loopt verdwijnt plotseling achter een boom. Kennelijk moet er even iets geloosd worden. Ergens

Moai plaatsje!

halverwege komen we een verzorgingspost tegen. Snel in de loop een bekertje lauw water aangepakt, de mond spoelen, en klaar. Meer heb ik niet nodig, ik heb een mooi ritme te pakken en drinken (met kans op verslikken) brengt dat alleen maar in gevaar.  We lopen gestaag verder, de harde wind horen we alleen door de boomtoppen ver boven ons jagen, wij hebben er geen last van . Na zo`n 8 kilometer loopt mijn hartslag wel wat op, maar ik voel me prima en hou dit tempo aan.  Overal onderweg staan de vrijwilligers op de punten waar je links of rechts moet, alhoewel het ook prima staat aangegeven. Vanaf zo`n 9 kilometer laten we de meeste bomen achter ons en hebben we een stevige wind schuin van achteren. Nog een bocht naar links, en nu hebben we de wind schuin van voren, dus doe ik de rits van m`n shirt weer een stukje omhoog. Op ruim  1 km voor de finish gooit Hinke er een schepje

Jetske de Wolff in actie tijdens de halve marathon

bovenop en maakt haar los van ons groepje.  Na nog 2 keer rechtsaf is de finish al in zicht, en onder aanmoediging van andere leden van onze loopgroep halen we de eindstreep.  Startnummer inleveren, het bonnetje dat je ervoor terug krijgt is goed voor een suikerbrood, in de kantine op te halen. We beklimmen andermaal de tribune en duiken de kantine in, afgeladen met alle reeds gefinishte lopers. Alsof je een heteluchtoven inloopt! We begeven ons naar de bar. Rudi en Pytrik hadden zich een koud biertje in het vooruitzicht gesteld, maar veranderen van gedachte, en even later staan we allemaal aan een dampende kop snert.  Dat valt er goed in. Nog snel even de suikerbroden opgehaald en dan stappen we weer in de auto richting Sneek.  Een mooie loopdag, prima organisatie, het weer viel mee en allemaal enthousiaste medelopers,  wat wil je nog meer, behalve thuis nog een lekkere warme douche. Dan is het voldane gevoel compleet.

Sjouke Miedema (foto's Janke van der Schaaf)