KLEINTJE BERENLOOP

Terschelling, Kleintje Berenloop, zaterdag 4 november

Uitslagen 10km: Durk Brouwer 56:38, Katinka Gerritsma 56:42, Monique Bosma 56:44, Hester

Wolters 58:36 Judith Velhuizen 1:00:07, Joke Muizelaar 1:02:06, Titia Brouwer 1:04:14, Gerrit

Dijkstra 1:08:16

De start van Kleintje Berenloop, 10km

WINTERLOOP SNEEK

Sneek, Winterloop, zondag 29 oktober.

Uitslagen 8.9km: Ysbrand Valkema 43:04, Johan Adema 44:05, Marcel Swart 44:16, Bert Rienstra

45:19, Johan Hoogland 49:05, Anita Bijker 48:40, Hieke Osinga 51:09, Symkje Feenstra 52:03,

Monique Middeldorp 52:03, Wietske Keulen 53:26

Start Winterloop, (foto Jolanda Siemonsma)

START TO RUN, NAJAAR 2017

Op zaterdag 9 september zijn we met 36 deelnemers gestart in het park achter onze uitvalsbasis. Een mooie mix van heren en dames, iedereen met zijn of haar eigen motivatie. Waar de ene kiest voor opnieuw starten na een blessure of een tijdje geen zin, kiest de andere voor conditie verbeteren. Van de bank af komen en actief gaan sporten en afvallen is ook een veel gehoorde motivatie. De trainers maken gebruik van het schema van Start to Run en trainen en coachen de deelnemers zo naar het ultieme doel de test van 3 km in één geheel kunnen uitlopen.

De eerste les is het nog wat onwennig maar er ontstaat al een echt groepsgevoel. Achter in het park gaan we los, een kern van 1-1-2-1-1-2 minuten en elke les een opbouw in tijd. Iedereen loopt hard op het niveau wat kan en de trainers zorgen dat ze allemaal de aandacht krijgen welke men nodig heeft.

Klaar voor de start

Gedurende de volgende lessen valt er door diverse omstandigheden wel eens iemand af, logisch als je lichaam er niet klaar voor is. Aan de trainers de uitdaging om de training aan te passen zodat er toch doorgegaan kan worden. Soms lukt het en soms ook niet, niet treuren maar in maart 2018 weer instromen in de volgende cyclus. 

Naast de test van 3 km is ook de Adventure Run op Ameland een leuk doel om na Start to Run lessen mee door te gaan in de normale groepen van de loopgroep. De 5 km is daar uitermate geschikt voor, naast de groepstrainingen krijgt men hiervoor ook weer wat huiswerk om zo een goede opbouw te krijgen.

We naderen de laatste lessen en het gaat goed met de deelnemers, hier en daar stoppen we waar het kan een extra stukje motivatie en bewustwording in de training. De belangrijkste spier zit immers tussen je oren. Door gewaar en aanwezig te zijn in het hier en nu maak je hardlopen nog mooier. Een quote van Mindful Run is: “Als je het niet probeert zal het nooit lukken.”  Na afloop van de hele cyclus is vaak door de deelnemers aangegeven dat een dergelijke bewustwording heeft geholpen in het volbrengen van de test van 3 km.

De test, het is inmiddels zaterdag 21 oktober, het regent maar de lol is er niet minder om. De groep is niet groot wat veroorzaakt wordt door de herfstvakantie. Zoals gewoonlijk weer de warming-up en loopscholing en gaan met die banaan! Vooraf was er nog een mogelijkheid om kennis te maken met de nieuwe loopschoenen van het merk ON. De gewoonlijke route is aangepast om zo een mooiere start en finish te krijgen t.o.v. andere jaren. Zoals het hoort halen de eerste lopers de laatste deelnemers op om toch weer samen te finishen. Toppers.

De verrukkelijke worteltaart 

Na afloop koffie met iets lekkers en de uitreiking van de medailles en een mooi boek. Bij al dat lekkers was door een drietal dames ook een speciale taart meegenomen. Het “team Wortel” heeft  het denkbeeldig achter de wortel aan hollen een “wortel” taart geregeld om op te eten. Het was een erg gezellige nazit deze zaterdag. 

Dank aan alle deelnemers voor de inzet en motivatie op naar het volgende doel.

De uitslagen

Peter	14:10	Geart-Jan	20:20
Martijn	16:25	Tiny	20:24
Eric	16:03	Frederique	22:05
Piet	16:30	Ina	22:27
Claudia	17:43	Irene	23:10
Jeanet	18:32	Miranda	24:51
Nienke	18:49	Amanda	25:06
Anita	18:51	Zora	28:07
Els	18:55	Ellen	28:20
Henri	18:59	Evelyn	29:00
Marloes	20:19

EINDSTATION MARTINIPLEIN

Vanaf 12 maart was de loopgroep elke zondagmorgen onderweg om op 24 juni uiteindelijk lekker te finishen op het Martiniplein in Sneek. In de maanden tussen de clinics van de Berenloop en de mar-athon werden er een aantal zondagen ook nog een paar loopjes georganiseerd. Houd je erbij immers.
Zoals al vaker gezegd is de reis welke we met elkaar hebben afgelegd het leukste geweest. Waar er

zondag 12 maart de eerste clinictraining

in 1^e instantie maar een enkeling de hele marathon ging lopen werd het groepje steeds groter gedurende de reis. De groep voor de halve was groter en trainde eerst als beginnende en als gevorderde halve marathon loper, later werd het samengevoegd als 1 groep. Ook de hardlopers die wilden trainen voor de 10 km van Loop Leeuwarden liepen elke keer een eigen route. De starts waren weer vanaf diverse plaatsen waar zoveel mogelijk de routes samengevoegd werden om het ook voor de begeleiding makkelijker te maken.

genieten van de mooie routes

Tijdens de trainingen door onze mooie provincie was er onderweg steeds genoeg ruimte om eens met elkaar van gedachten te wisselen over het leven. Gezamenlijke passies werden besproken en ideeën werden uitgewisseld ook de persoonlijke beslommeringen werden gedeeld met soms verassende reacties. Een enkeling kwam erachter dat het lange duurloopje toch geen voldoening gaf en koos voor de 21 km op 24 juni, overschrijven dus. Verstandige keuze.

mooie provincie

Zelf liep ik de route van de beginnende 21K groep mee tot de ultieme test op Texel, daarna kon ik mooi de kortere route meelopen en begeleiden. Dat begeleiden een apart tak van sport is werd bewezen toen we in Nijland voor de lange afstand weg gingen in de hitte van de vroege zondagmorgen. Alternatieven genoeg maar men koos allemaal voor de langste route en dat was soms best lastig. De vers water fiets ontbrak deze keer en er werd goed gebruik van gemaakt. Dat er ook mensen waren die vroeger weggingen maar later terug kwamen mocht de pret niet drukken. Bij de 42 K groep fietste Janet mee en was Gerrit in de auto back-up met water en terug rijden van gestrande deelnemers. 

voor een euro naar Barcelona!

Als je hardloopt is er dus ook iemand die langzaam loopt.

Als er niemand achteraan loopt kan er ook niemand vooraan lopen.

Als je altijd in de juiste zone loopt kom je verder.

Als je op tijd start geniet je meer.

Als je bent in het hier en nu leer je jezelf pas kennen.

Als je blijft volharden in moeten gaat het ten koste van je plezier.

Als je niet wilt praten onderweg is afstand nemen het beste devies.

nog twee kilometer

Het was weer leuk om mee te maken als loper maar zeker ook als begeleider je ziet de deelnemers groeien en vertrouwen krijgen om de afstand en inspanning aan te kunnen.

De Olympiër.

IK LOOP IN............STEIERMARK

Het is dinsdag, in Sneek Loopgroep avond, maar ik ben in Oostenrijk, in Steiermark. De camping ligt aan de Putterersee; een klein meertje waar het goed toeven is volgens de folders. Het klopt, de omgeving is prachtig en het uitzicht eveneens. Het dichtst bijzijnde dorp (Aigen) ligt op ongeveer 500 meter van de camping, aan de andere kant van het

Putterersee

meertje. Het is bewolkt en fris voor de tijd van het jaar; zeg maar gewoon koud. Af en toe een klein beetje regen, niet de moeite waard eigenlijk, ware het niet dat het voelt als ijsregen. Het wordt tijd voor weer eens wat (hard)lopen, het is tenslotte al weer bijna een week geleden.

Ik heb een topografische kaart van de omgeving met een grote verscheidenheid aan wandel- en fietspaden. Na enig wikken en wegen staat mijn besluit vast; vanaf de camping neem ik de route van een kilometer of 10 met een hoogte verschil van maximaal 200 meter. Welgemoed ga ik op pad. Het gaat direct van dik-hout-zaagt-men-planken steil omhoog. Dus kalm aan, kleine pasjes, tenslotte moet ik nog 'warming uppen', of te wel mezelf

Verscheidenheid aan wandel - en fietspaden

opwarmen. Iedere associatie met elke andere bezigheid gaat in dit geval niet op. Mijn hartslag loopt snel op, de benen doen hun best, het gehijg kan de behoefte aan zuurstof niet bijhouden. En juist op het moment dat ik het hoogtepunt  nader en besluit om maar te gaan wandelen is het hellingpercentage tot vrijwel nul gereduceerd. Ik kom op adem, maar de volgende helling dient zich al weer aan; zo te zien wat minder steil dan daar net. Ik neem de tijd, kijk wat om mij heen, geniet van het uitzicht links van mij en jog naar boven. Het opwarmen is inmiddels volledig geslaagd. De benen voelen goed, de kuiten houden het en aan de  behoefte aan zuurstof wordt door een gecontroleerde ademhaling voldaan. Ik voel me dan ook de koning-te-rijk. Maar hoogmoed komt ten val.

Het pad loopt weliswaar geleidelijk omhoog, waardoor ik de illusie heb dat ik dit zo wel uren vol kan houden, maar ik heb buiten de waard gerekend. Als ik de bocht om kom, sta ik oog in oog met een steile helling die ogenschijnlijk rechtstreeks de hemel in gaat. Ik doe nog een vermetele poging, iets wat op hardlopen lijkt, maar als het hart mij in de keel slaat, het zweet mij aan alle kanten uitbreekt en de voeten onvoldoende houvast vinden, staat mijn besluit vast. Dit is voor een gewone sterveling niet te doen. Ik probeer nog wat naar boven te wandelen om zodoende de moed er in te houden, maar het mocht niet baten. Een kloek besluit en de wereld ziet er op eens heel wat zonniger uit. Ik probeer, zo goed en zo kwaad

Zonsondergang Putterersee

als het gaat in een redelijk tempo de weg terug te bewandelen. Eenmaal op de hoogte van de camping neem ik het pad dat met een maximum aan hoogte verschil van 20 meter voor een vakantieganger uit de lage landen goed te doen is. De eerste kilometer moet ik nog bijkomen van alle lichamelijke inspanning en van de nederlaag in psychologische zin dat die dooie berg niet te bedwingen was. Maar eenmaal verzoend met het lot dat de route letterlijk en figuurlijk te hoog gegrepen was, loop ik vrolijk fluitend en genietend van de glooiende weilanden, waarop een handjevol koevolk zich te goed doet aan het malse voorjaarsgras, voor het vaderland weg. Af en toe daalt er uit het wolkendek een spatje regen. Niet echt hinderlijk en slechts van korte duur. De enige zorg die ik heb is dat ik ook nog een keer 'huiswaarts' moet en het liefst in een redelijk hardloop tempo. Tenslotte is dit pas de derde

Camping aan Putterersee

keer dat ik weer loop na mijn blessure. Maar het pad voert mij nog steeds verder weg van de camping. Dan wanneer ik overweeg dezelfde route terug te nemen, kom ik bij een mogelijkheid linksaf te slaan. Ik heb geen keus en voor mijn gevoel loop ik nu in ieder geval niet verder weg van de camping. Een ander uitzicht; in de verte, hoog tegen de berg, aan een nederzetting, dwz een paar huizen, een kerktoren, wat schuurtjes en een weggetje dat slingerend omhoog gaat dat ongetwijfeld uitkomt in het piepkleine dorpje. Het wolkendek breekt wat open en de zon laat zich af en toe even gelden. Dat voelt aangenaam. Ik loop. Het pad klimt wat omhoog. Naar links heb ik geen uitzicht meer. Maar op de top ontwaar ik de camping. Ik schat dat die hemelsbreed niet meer dan een kilometer weg is. Hup, naar beneden, slingerend, niet ik, maar het pad. Beneden aan gekomen leidt m'n route met enkele grote omwegen naar de camping en met een voldaan gevoel neem ik weer deel aan het dagelijks camping leven en alles wat daar bij hoort.

Meeloper

HELLY HANSEN BOLSWARDER PAASLOOP

Helly Hansen Bolswarder Paasloop, 17 april 2017

Uitslagen: 10em, Dave de Jong 1:46:55  4em, Gerke Gerritsma 30:49

Gerke Gerritsma in actie tijdens de Bolswarder Paasloop

YAKULT START TO RUN VOORJAAR 2017

Ook deze keer starten weer een mooi aantal mensen met de nieuwe cursus Yakult Start to Run bij onze loopgroep. Eind februari togen de trainers naar Hoogeveen om daar aan workshop mee te doen welke door de Atletiek unie werd georganiseerd. De titel was deze keer “train de trainer” dus van elkaar leren was de rode draad. Met ongeveer 60 trainers van diverse loopgroepen uit noord Nederland kwamen bij elkaar. We hebben daar weer veel van elkaar geleerd en voor mogen doen hoe het bij loopgroep Sneek gaat.

Op 4 maart starten we met de 1^e les, een week daarvoor hadden we al een proefles georganiseerd die zorgde voor het wegnemen voor de twijfel om wel of niet deel te nemen aan Yakult Start to Run. Na de uitleg van de theorie gingen van start, warm en wakker worden, loopscholing en dan de kern. Na de les uitleg hoe het verdere traject zal gaan en hoe het huiswerk schema werkt. Door verschillende omstandigheden zijn er gedurende de lessen een paar mensen gestopt, echter het merendeel bleef trainen. De laatste lessen hadden we in het park zelfs een paar gastlopers die er later voor zorgden dat er een stukje op de site van Groot Sneek kwam te staan.

Op zaterdag 15 april werd de test van 3 km gelopen, wie had dat gedacht aan het begin vroeg ik de deelnemers. Zoals vaker was er ook nu verbazing over de voortgang van de groep en zeker de persoonlijke progressie. Ook werd het groepsproces genoemd wat als stimulans werkte, ondanks dat men elkaar niet kende ontstond er een erg leuke sfeer. Na de test was er koffie met wat lekkers erbij een shirtje, boek en een diploma.

Het was weer een feestje om te doen, Durk.

Hieronder de tijden welke deze keer gelopen zijn:

Ewelina	16:16		Rennie	20:21
Dawid	16:16		Jack	20:42
Mirjam	18:24		Focco	21:11
Angela	19:40		Inge	21:12
Anegre	19:40		Emma	21:17
Linda	19:40		Sippie	21:17
Felisia	19:40		Berber	21:17
Dorethea	19:44
Jose	20:06