In navolging van afgelopen jaren organiseren we op 29 oktober een parcoursverkenning/trainingsdag op Ameland waar wij met al onze groepen weer aanwezig zullen zijn.
Een gezellige en vooral inspirerende dag in voorbereiding op de Adventure run. Ook als je niet mee doet aan de Adventure run kun je aan deze trainingsdag deelnemen.
Maak samen met de andere lopers kennis met de specifieke Amelander omstandigheden en geniet van de geweldige trainingsdag.
Programma:
09:30 boot Holwerd-Ameland
10:30 verzamelen en omkleden sporthal Nes
10.45 indeling en uitleg, gevolgd door warming-up
11.15 lopen van verschillende uitgezette routes, 4km, 8km of 15km
12.30-14.00 pastamaaltijd
16.30/18.30 boot Ameland-Holwerd
Kosten zijn 19.50 euro pp inclusief bootkaartje, pastamaaltijd, accomodatie en training.
Wil je een fiets gebruiken tijdens de dag dan betaal je een meerprijs van 5.50 euro en voor
een MTB 7.00 euro. De fietsen zijn vanaf de boot beschikbaar.
Opgave en betaling graag uiterlijk op vrijdag 14 oktober.
a.visserman@gmail.com
Trainen
Loopgroep Sneek traint op de dinsdagavond 19:30-20:45, donderdagochtend 09:00-10:15, donderdagavond 19:30-20:45, zaterdagochtend 09:30-10:45, locatie Zeilsoos-Sneeker Jachthaven. Zondagochtend, clinictrainingen.
Loopgroep IJlst traint op de woensdagavond 19:30-20:45, locatie Sporthal Utherne.
Loopgroep IJlst traint op de woensdagavond 19:30-20:45, locatie Sporthal Utherne.
Proeftraining of informatie: rnwths@gmail.com
maandag 10 oktober 2011
zondag 9 oktober 2011
Berenloop Terschelling
Marten Wijma heeft een startbewijs voor de halve marathon op Terschelling maar heeft besloten om niet deel te nemen! Belangstelling? even een mail naar: a.visserman@gmail.com
![]() |
| Bijschrift toevoegen |
zaterdag 8 oktober 2011
De stoute schoenen
Waar ik ook kwam, waar ik ook naar toe ging, ik kwam ze altijd tegen. De Joggende mens. Vaak alleen, soms in gezelschap van een hond, af en toe in klein groepje. Ik vroeg me af wat ze bezielden. Weer of geen weer, gelopen werd er; "ze lijken wel gek", zei ik tegen mezelf. Maar ik raakte er aan gewend. Ik begreep inmiddels dat er wel een verschil gemaakt moet worden tussen joggen en hardlopen; joggen komt meer overeen met sjokken en hardlopen met buiten adem raken. Er kwam mij ter ore dat er zo'n 4 miljoen Nederlanders aan hardlopen doen. Vanaf dat moment keek ik met andere ogen naar dat zooitje ongeregeld dat zich te pas en te onpas aan het uitsloven was. Ik begon erover na te denken: 4 miljoen Nederlanders! Dan moet het toch wel iets hebben, dat hardlopen. En als ik zie wie er allemaal lopen, dan moet ik dat toch ook kunnen. Dus.........
Het is schemerig als ik mij in een oud trainingspak en een paar afgetrapte gymschoenen een beetje schuchter aan een eerste loop waag. Tsjonge, dat valt niet mee. Binnen de korste keren hijg ik als een oud molenpaard en doen mijn bovenbenen zeer. Omkeren en weer naar huis gaan? Nee, dat is geen optie. Ik heb tenslotte met veel bombarie aangekondigd dat het gaat gebeuren. Mijn gezinsgenoten hebben geprobeerd me op andere gedachten te brengen. "Wat moet jij nou met hardlopen? Je zit altijd in de auto, je bent nauwelijks in het weekend in beweging te krijgen! En nu dit? Ongelofelijk!!" Maar ik toonde geen enkel teken van zwakte. "Ik ga hardlopen". Ze hebben de gek met me aan
gestoken. "Ze hebben ze voor minder achter slot en grendel gezet". En......."kijk nou maar uit, straks een blesssure en dan is het gejammer niet van de lucht". Ik moest dus wel door. Dan maar een stukje wandelen. Als de ademhaling weer beheersbaar is geworden, zet ik de pas er weer in. Maar het blijft tegen vallen. Ik zweet als de pest, mijn benen doen pijn en naar schatting kan ik niet langer lopen dan een halve minuut. Maar ik houd vol, wissel het lopen af met wandelen. Gelukkig kom ik geen bekenden tegen. Na een half uurtje besluit ik weer naar huis te gaan. Daar word ik met de nodige hoongelach ontvangen. Als ik in de spiegel kijk, kan ik me dat ook wel voorstellen. Ik zie er ook niet uit. Een rode kop, haar in de war en plakkerig van het zweet. "Het ging goed", loog ik. "Morgen ga ik weer".
Maar als ik de volgende morgen mijn bed uit kom, heb ik de nodige twijfels. Ik heb een paar stijve benen en mijn rug doet zeer. In de loop van de dag verdwijnen de pijntjes en de stijfheid. Maar ik ga niet lopen. 's Avonds begint het te knagen. Mijn huisgenoten doen ook een duit in het zakje. "Je zou toch vandaag lopen, heb je er nou al genoeg van?" Er volgen nog wat van die bemoedigende opmerkingen. Ik neem een kloek besluit, neen niet vandaag, maar morgen.
Zo sukkel ik week in week uit in de duisternis door de straten. Toch kan ik niet zeggen dat ik vooruit ga. Het blijft lopen en wandelen en de tijdsduur van lopen is nauwelijks langer dan in het begin, terwijl het wandelen steeds beter en langduriger gaat.
Dan verneem ik via, via iets over Start to Run. Het kwartje valt bij mij; ik meld me aan. En, toevallig, een weekje later kan ik los. Het eerste wat me opvalt is dat mijn outfit niet overeenkomt met de meesten van de andere starters. Maar dat mag de pret niet drukken.
Inmiddels zijn we een paar weken en een nieuwe, moderne, outfit verder. Ik boek progressie! Ik loop nu iedere zaterdagmorgen bij Start to Run. Dat is in de gezellig en stimulerend. We lachen om elkaars inspanningen, om de blije gezichten als we weer wat langer kunnen lopen, we slaan elkaar op schouder als er een buitensporige prestatie is geleverd en we steunen elkaar als het even wat minder gaat. De meesten van ons lopen nu ook voor zich op een andere dag in de week. Ik merk dat het steeds makkelijker gaat, dat er minder pijn is dat ik sneller herstel en dat mijn conditie verbetert. Zo kijk ik al weer uit naar de volgende zaterdag. Ik ben nu al benieuwd naar de afsluitende test over een paar weken.
En mijn achterban thuis? Die houden zich stil. Niet dat ze nu vol bewondering mijn trainingsarbeid volgen. Neen, dat kan ik niet zeggen, maar de schampere opmerkingen blijven weg. Wacht maar tot ik mijn eerste 5 kilometer in een persoonlijk record loop!!
meeloper.
Het is schemerig als ik mij in een oud trainingspak en een paar afgetrapte gymschoenen een beetje schuchter aan een eerste loop waag. Tsjonge, dat valt niet mee. Binnen de korste keren hijg ik als een oud molenpaard en doen mijn bovenbenen zeer. Omkeren en weer naar huis gaan? Nee, dat is geen optie. Ik heb tenslotte met veel bombarie aangekondigd dat het gaat gebeuren. Mijn gezinsgenoten hebben geprobeerd me op andere gedachten te brengen. "Wat moet jij nou met hardlopen? Je zit altijd in de auto, je bent nauwelijks in het weekend in beweging te krijgen! En nu dit? Ongelofelijk!!" Maar ik toonde geen enkel teken van zwakte. "Ik ga hardlopen". Ze hebben de gek met me aan
gestoken. "Ze hebben ze voor minder achter slot en grendel gezet". En......."kijk nou maar uit, straks een blesssure en dan is het gejammer niet van de lucht". Ik moest dus wel door. Dan maar een stukje wandelen. Als de ademhaling weer beheersbaar is geworden, zet ik de pas er weer in. Maar het blijft tegen vallen. Ik zweet als de pest, mijn benen doen pijn en naar schatting kan ik niet langer lopen dan een halve minuut. Maar ik houd vol, wissel het lopen af met wandelen. Gelukkig kom ik geen bekenden tegen. Na een half uurtje besluit ik weer naar huis te gaan. Daar word ik met de nodige hoongelach ontvangen. Als ik in de spiegel kijk, kan ik me dat ook wel voorstellen. Ik zie er ook niet uit. Een rode kop, haar in de war en plakkerig van het zweet. "Het ging goed", loog ik. "Morgen ga ik weer".Maar als ik de volgende morgen mijn bed uit kom, heb ik de nodige twijfels. Ik heb een paar stijve benen en mijn rug doet zeer. In de loop van de dag verdwijnen de pijntjes en de stijfheid. Maar ik ga niet lopen. 's Avonds begint het te knagen. Mijn huisgenoten doen ook een duit in het zakje. "Je zou toch vandaag lopen, heb je er nou al genoeg van?" Er volgen nog wat van die bemoedigende opmerkingen. Ik neem een kloek besluit, neen niet vandaag, maar morgen.
Zo sukkel ik week in week uit in de duisternis door de straten. Toch kan ik niet zeggen dat ik vooruit ga. Het blijft lopen en wandelen en de tijdsduur van lopen is nauwelijks langer dan in het begin, terwijl het wandelen steeds beter en langduriger gaat.
Dan verneem ik via, via iets over Start to Run. Het kwartje valt bij mij; ik meld me aan. En, toevallig, een weekje later kan ik los. Het eerste wat me opvalt is dat mijn outfit niet overeenkomt met de meesten van de andere starters. Maar dat mag de pret niet drukken.
Inmiddels zijn we een paar weken en een nieuwe, moderne, outfit verder. Ik boek progressie! Ik loop nu iedere zaterdagmorgen bij Start to Run. Dat is in de gezellig en stimulerend. We lachen om elkaars inspanningen, om de blije gezichten als we weer wat langer kunnen lopen, we slaan elkaar op schouder als er een buitensporige prestatie is geleverd en we steunen elkaar als het even wat minder gaat. De meesten van ons lopen nu ook voor zich op een andere dag in de week. Ik merk dat het steeds makkelijker gaat, dat er minder pijn is dat ik sneller herstel en dat mijn conditie verbetert. Zo kijk ik al weer uit naar de volgende zaterdag. Ik ben nu al benieuwd naar de afsluitende test over een paar weken.
En mijn achterban thuis? Die houden zich stil. Niet dat ze nu vol bewondering mijn trainingsarbeid volgen. Neen, dat kan ik niet zeggen, maar de schampere opmerkingen blijven weg. Wacht maar tot ik mijn eerste 5 kilometer in een persoonlijk record loop!!
meeloper.
vrijdag 7 oktober 2011
ViZiPRO RUN 2011
Halverwege september kreeg ik een mailtje van Running Center Leeuwarden met de uitnodiging om mee te doen aan de ViZiPRO RUN op 1 oktober. Je moest je daarvoor wel inschrijven in de winkel an als je dan bij de eerste 350 inschrijvers was dan krijg je een oranje ViZiPRO loopshirtje van Saucony. Deze funrun start om 17:00 uur bij de winkel van Running Center Leeuwarden, daarna een rondje over de Nieuwestad en langs het gemeentekantoor, via de Oldehove naar de Prinsentuin. Hier mocht jezelf weten hoeveel rondjes, van ca 1.2km, je wilde lopen dit met een maximum aan tijd van 45 .Het was een prachtig gezicht allemaal hardlopers die in het oranje waren gestoken die langs de gracht en door de Prinsentuin liepen.
Samen met Tialda heb ik het eerste stuk gelopen en na een tijdje ging ik alleen verder en heb zo een aantal rondjes gelopen. Ook Tialda heeft een paar rondjes gelopen. Erg leuke om eens samen met je dochter te lopen. In totaal deden er ongeveer 300 mensen mee. Sommige hiervan hadden 's morgens al getraind of mee gedaan aan de Kubaarder hurdrindei.
Als speaker was Jan Kooistra aanwezig van SV Friesland, hij had met een aantal andere vrijwilligers gezorgd voor water en sponzen om voor wat afkoeling te zorgen. Klasse, deze mensen die met zoveel enthousiasme de loopsport promoten en mee organiseren. Ook het team van Running Center Leeuwarden was aanwezig om eea in goede banen te leiden. Als je was gestopt kreeg je een flesje sportdrank en er werd als laatste nog een verloting gehouden met Suacony artikelen.
De olympier.
Samen met Tialda heb ik het eerste stuk gelopen en na een tijdje ging ik alleen verder en heb zo een aantal rondjes gelopen. Ook Tialda heeft een paar rondjes gelopen. Erg leuke om eens samen met je dochter te lopen. In totaal deden er ongeveer 300 mensen mee. Sommige hiervan hadden 's morgens al getraind of mee gedaan aan de Kubaarder hurdrindei.
Als speaker was Jan Kooistra aanwezig van SV Friesland, hij had met een aantal andere vrijwilligers gezorgd voor water en sponzen om voor wat afkoeling te zorgen. Klasse, deze mensen die met zoveel enthousiasme de loopsport promoten en mee organiseren. Ook het team van Running Center Leeuwarden was aanwezig om eea in goede banen te leiden. Als je was gestopt kreeg je een flesje sportdrank en er werd als laatste nog een verloting gehouden met Suacony artikelen.De olympier.
donderdag 6 oktober 2011
Appelsap als sportdrank
Appelsap is echt een heel goede sportdrank(troebele variant). Ja gewoon, simpel doodnormaal, alledaags appelsap. In de kroeg wil je er neet mee gezien worden misschien, maar je spieren dompelen zich er maar al te graag in onder.
Appelsap heeft namenlijk een behoorlijk lage glycemische index(GI). Dat is de snelheid waarmee- in dit geval traagheid-koolhydraten door de darm worden opgenomen en in het bloed terechtkomen.
Amerikaans onderzoek waarbij atleten appelsap dan wel sportdrank kregen toegediend toonde dat onomstotelijk aan. De groep appelsapdrinkers vonden eenzelfde hoeveelheid traingsarbeid makkelijker uit te voeren dan zij die een sportdrankje consumeerden. Bovendien had hij de eerste groep een gemiddeld lagere hartslag. Die lage GI zorgt voor een kleine insuline-aanmaak. Insuline verlaagt de bloedsuikerspiegel en vertraagt ook de verbranding van vet. Vooral op de langere afstand is het belangrijk ook vet te verbranden. Is appelsap dan ook nog eens het ideale sportdrankje?
(Runnersworld)
Appelsap heeft namenlijk een behoorlijk lage glycemische index(GI). Dat is de snelheid waarmee- in dit geval traagheid-koolhydraten door de darm worden opgenomen en in het bloed terechtkomen.
Amerikaans onderzoek waarbij atleten appelsap dan wel sportdrank kregen toegediend toonde dat onomstotelijk aan. De groep appelsapdrinkers vonden eenzelfde hoeveelheid traingsarbeid makkelijker uit te voeren dan zij die een sportdrankje consumeerden. Bovendien had hij de eerste groep een gemiddeld lagere hartslag. Die lage GI zorgt voor een kleine insuline-aanmaak. Insuline verlaagt de bloedsuikerspiegel en vertraagt ook de verbranding van vet. Vooral op de langere afstand is het belangrijk ook vet te verbranden. Is appelsap dan ook nog eens het ideale sportdrankje?(Runnersworld)
zaterdag 1 oktober 2011
Schaduw
De Berenloop werpt zijn schaduw vooruit. Dat is althans goed te merken. De Millenniumloop is al weer vergeten. Het gaat bijna nergens anders over dan over die Berenloop op de dinsdagavond tijdens de training. Wat een impact heeft die(halve) marathon op Terschelling. Niet dat een van ons van plan is om de hele marathon te lijf te gaan. Nee wij houden het bij de halve. En laten we eerlijk zijn, voor de meesten onder ons is dat geen peulenschil. Geen wonder ook dat er links en rechts geïnformeerd wordt naar elkaars trainingsarbeid.
Zo was er het er het vorig weekend de Jouster Merkeloop. Een goede gelegenheid om de eigen conditie eens uit te testen, tenslotte moeten er toch maar even 16km worden bedwongen. Baukje, Durk, Catrien en Hindrik melden zich 's morgens aan de start. Over een ding waren ze het eens. Om de halve marathon te lopen moet er toch nog wel wat trainingsarbeid verricht worden. Hindrik trekt op de dinsdagavond maar meteen van leer, tenslotte maakte hij geen ontevreden indruk over zijn eigen inspanning op de Merkeloop. Hij sluit zich, niet eens schoorvoetend, aan bij de groep die onder leiding van Arjen de langste afstand zal afleggen. Dat men binnen deze groep niet graag voor elkaar onder wil doen, was hij blijkbaar vergeten. Als het eerste traject voortvarend is volbracht, is Hindrik in geen velden of wegen meer te bekennen. Verstandig als hij is, heeft hij eieren voor zijn geld gekozen en zich neergelegd bij het onvermijdelijke; er is altijd een weg terug. Niet zonder een gezonde dosis leedvermaak wordt hij ontvangen in de ''bezemwagen''. Zo gaat dat!!
Maar waarom is men zo vol van de Berenloop? Omdat er zoveel deelnemers zijn, omdat het een loop is op een van de mooiste waddeneilanden, omdat het één groot feest is met veel muziek, omdat er zoveel enthousiast publiek op de been is, omdat de beer in verschillende gedaantes de mascotte is, omdat het merendeel van de deelnemers een paar dagen op het eiland verblijft, omdat het parcours zo mooi , leuk en zwaar is, omdat je van te voren niet weet of je over een hard strand loopt, omdat je op het strand meestal tegen de wind in loopt, omdat, als je ervan af komt een steile strandopgang voor de kiezen krijgt, omdat na die steile klim er nog een volgt, omdat je denkt dat je het dan hebt gehad, maar je krijgt nog een gemeen stuk vals plat, omdat, als de finish eindelijk in zicht is de rode loper voor je is uitgelegd, omdat er's zondags avonds bij Hessel zo'n gezellige sfeer en gratis champagne is. Kortom, omdat het een unieke loop is.
Maar bovenal zegt "men" dat het eeen van de zwaarste loopevenementen is. Dat boezemt ontzag in.
Vooral bij diegenen die hem voor het eerst gaan lopen. Zij vragen zich in alle gemoedsrust af of ze er wel goed aan hebben gedaan zich in te schrijven. Want "men" legt zo graag de nadruk op dat zwaar. Maar wat is zwaar? Zeker, fysiek komt het er op aan. Ook psychisch is het een niet te onderschatten afstand. Vooral het strand ruim over de helft van het parcours houdt menigeen vanaf de start bezig. Het is ook zwaar omdat je het gevoel hebt dat je een prestatie neer moet zetten. Maar wees eens nuchter. Wie zegt dat je een snelle tijd neer moet zetten., wie eist van jou dat je binnen de twee uren moet finishen, dat je sneller moet zijn dan........? Niemand toch? Je bent hopelijk, niet vergeten dat je voor je plezier loopt. Nou, die dat dan ook! Bereid je voor op je eigen manier. Kijk en luister niet te veel naar een ander. Laat die "stoere" verhalen maar aan je voorbij gaan . Geniet van de unieke omgeving, van de sfeer, van het strand, kijk goet om je heen, trek het je niet aan als je voorbij gelopen wordt, verbaas je over wat er zoal op de verschillende shirtjes te lezen valt, geniet ervan als je over de rode loper uiteindelijk over de finish gaat. Plezier in het lopen, dat is het voornaamste!
Meeloper
Het is een loop die gezg inboezemt, dat is zeker.
Zo was er het er het vorig weekend de Jouster Merkeloop. Een goede gelegenheid om de eigen conditie eens uit te testen, tenslotte moeten er toch maar even 16km worden bedwongen. Baukje, Durk, Catrien en Hindrik melden zich 's morgens aan de start. Over een ding waren ze het eens. Om de halve marathon te lopen moet er toch nog wel wat trainingsarbeid verricht worden. Hindrik trekt op de dinsdagavond maar meteen van leer, tenslotte maakte hij geen ontevreden indruk over zijn eigen inspanning op de Merkeloop. Hij sluit zich, niet eens schoorvoetend, aan bij de groep die onder leiding van Arjen de langste afstand zal afleggen. Dat men binnen deze groep niet graag voor elkaar onder wil doen, was hij blijkbaar vergeten. Als het eerste traject voortvarend is volbracht, is Hindrik in geen velden of wegen meer te bekennen. Verstandig als hij is, heeft hij eieren voor zijn geld gekozen en zich neergelegd bij het onvermijdelijke; er is altijd een weg terug. Niet zonder een gezonde dosis leedvermaak wordt hij ontvangen in de ''bezemwagen''. Zo gaat dat!!
Maar waarom is men zo vol van de Berenloop? Omdat er zoveel deelnemers zijn, omdat het een loop is op een van de mooiste waddeneilanden, omdat het één groot feest is met veel muziek, omdat er zoveel enthousiast publiek op de been is, omdat de beer in verschillende gedaantes de mascotte is, omdat het merendeel van de deelnemers een paar dagen op het eiland verblijft, omdat het parcours zo mooi , leuk en zwaar is, omdat je van te voren niet weet of je over een hard strand loopt, omdat je op het strand meestal tegen de wind in loopt, omdat, als je ervan af komt een steile strandopgang voor de kiezen krijgt, omdat na die steile klim er nog een volgt, omdat je denkt dat je het dan hebt gehad, maar je krijgt nog een gemeen stuk vals plat, omdat, als de finish eindelijk in zicht is de rode loper voor je is uitgelegd, omdat er's zondags avonds bij Hessel zo'n gezellige sfeer en gratis champagne is. Kortom, omdat het een unieke loop is.
Maar bovenal zegt "men" dat het eeen van de zwaarste loopevenementen is. Dat boezemt ontzag in.
Vooral bij diegenen die hem voor het eerst gaan lopen. Zij vragen zich in alle gemoedsrust af of ze er wel goed aan hebben gedaan zich in te schrijven. Want "men" legt zo graag de nadruk op dat zwaar. Maar wat is zwaar? Zeker, fysiek komt het er op aan. Ook psychisch is het een niet te onderschatten afstand. Vooral het strand ruim over de helft van het parcours houdt menigeen vanaf de start bezig. Het is ook zwaar omdat je het gevoel hebt dat je een prestatie neer moet zetten. Maar wees eens nuchter. Wie zegt dat je een snelle tijd neer moet zetten., wie eist van jou dat je binnen de twee uren moet finishen, dat je sneller moet zijn dan........? Niemand toch? Je bent hopelijk, niet vergeten dat je voor je plezier loopt. Nou, die dat dan ook! Bereid je voor op je eigen manier. Kijk en luister niet te veel naar een ander. Laat die "stoere" verhalen maar aan je voorbij gaan . Geniet van de unieke omgeving, van de sfeer, van het strand, kijk goet om je heen, trek het je niet aan als je voorbij gelopen wordt, verbaas je over wat er zoal op de verschillende shirtjes te lezen valt, geniet ervan als je over de rode loper uiteindelijk over de finish gaat. Plezier in het lopen, dat is het voornaamste!
Meeloper
Het is een loop die gezg inboezemt, dat is zeker.
Abonneren op:
Reacties (Atom)



