Trainen

Loopgroep Sneek traint op de dinsdagavond 19:30-20:45, donderdagochtend 09:00-10:15, donderdagavond 19:30-20:45, zaterdagochtend 09:30-10:45, locatie Zeilsoos-Sneeker Jachthaven, zondagochtend, clinictrainingen.

Loopgroep IJlst traint op de woensdagavond 19:30-20:45, locatie Sporthal Utherne.

Proeftraining of informatie: rnwths@gmail.com

zaterdag 30 november 2013

SLACHTERIN WOMMELS

Jan Siep

Slachterrin Wommels, zaterdag 23 november 2013.


Uitslagen: 21km Ibo Jan Bosma  1:36:58  Jan Siep v/d Bos  1:46:45  Peter Yntema  1:49:47


10km Erik Bouma  37:19  Bert Rienstra  49:53  Gerke Gerritsma  55:28  Dieuwke v/d Laan  58:37


Hendrika Terpstra  58:40  Mirjam Westerhoff  1:04:45  Dave Jong  1:05:16
Bert Rienstra

woensdag 20 november 2013

LUISTEREN NAAR JE LICHAAM

Luisteren?
Doorgaans op dit blog de belevenissen van loopgroep Sneek en IJlst over de loopjes, trainingen en andere activiteiten van deze en gene. Nu eens een stukje over hoe het is om eventjes niet meer hard te mogen en ook niet kunnen lopen. Hieruit blijkt maar weer dat er meer is dan hardlopen, gezondheid staat voorop.

Luisteren naar je lichaam is een opmerking die we altijd gebruiken in de 1e les, en later ook vaak, van een nieuwe Start to Run cursus. Luisteren en horen zijn ook weer verschillende zaken. Je hoort wel dat de fysiotherapeute  zegt dat je een forse blessure hebt maar luisteren? Liever niet, maar je moet wel. Zo verging het mij al vaker de afgelopen jaren.

Op het moment dat de trainingen in afstand en snelheid stijgen protesteert het lichaam. Ach denk je dan “gaat wel over” maar de realiteit is nu anders. Op zondag 6 oktober na de clinic training vanuit Burgwed was het mis, last van de knie en veel pijn. Ik had al een paar weken last maar kon redelijk meedoen met de trainingen. Het zal toch niet denk je dan, ook in 2012 al met een halve blessure de Berenloop gedaan, en nu weer problemen? In juni / juli ook al een paar weken bij Fysio-Actief gelopen met rug en daardoor ook beenklachten.

’s Maandags naar de Fysio en ja hoor BINGO, ik heb goed en slecht nieuws zei de therapeute: “Je mag de Berenloop niet doen en het goede nieuws is dat het weer over gaat.” Elke maandag de ontsteking aan binnenste knieband behandelen en thuis oefeningen doen, een verhuizing van zoonlief gooide roet in het eten, teveel tillen en door de knieën, stom maar wat moet je? Toch ging het steeds beter en was ook door mijn bezoekjes heen aan de Fysio. Op goed advies ben ik daarna bij Fysio-Actief gestart met begeleid sporten om kracht en een betere rompstabiliteit te trainen.

Het weekend van de Berenloop waren we op Terschelling voor een weekje vakantie en konden we lekker fietsen en wandelen. Rust deed me goed en vol goede moed ging ik weer aan het werk. Toch bleef de pijn en steeg het gevoel dat er meer aan de hand was met de knie. Op donderdag 14 november toch maar naar de huisarts, diagnose “lopers knie”. Samen met de eerdere diagnose van de knieband viel alles samen en kon ik nog beter de juiste oefeningen thuis doen. Gelukkig maar dat er niets echt kapot is in de knie dacht ik. Het rare gevoel om niet meer te kunnen lopen kon op de trainingsdag op Ameland weer iets wegvloeien omdat je weet dat er progressie zit in het herstel. Je wilt graag maar dan klinkt het weer: “Luisteren naar je lichaam.” Ik weet zeker dat het weer goed komt binnenkort en hoop dat de deelname aan de 10e Adventure Run voor 5 km mogelijk is. Zegt het lichaam dan dat het niet kan dan is het niet anders en richt ik me op verder herstel.

Laat dit verhaal een les zijn voor een ieder met een blessure om goed te luisteren wat je lichaam aangeeft.


De Olympiër. 

dinsdag 19 november 2013

ZEVEN HEUVELENLOOP NIJMEGEN


Zeven heuvelenloop, zondag 17 november 2013

Uitslagen 15km:  Anthoon Haagsma  1:24:58  Kiki de Boer  1:39:30  Hinke Osinga  1:39:30

zondag 17 november 2013

AMELAND

Het is zaterdagmorgen, nog vroeg. We zijn op weg naar Holwerd voor de oversteek naar Ameland, om hard te lopen. Met ons zijn er nog zo'n 50 op weg voor een looptraining in een andere omgeving dan de gebruikelijke. Een dag lopen in den vreemde! Voor elk wat wils, iedereen kan meedoen.
 
Groepsfoto
Voor de vertrekhal in Holwerd delen Arjen en Karin de bootkaartjes uit. De stemming zit er in. Wat wil je ook: ideaal weer om te lopen en geen dagelijkse beslommeringen en zorgen anders dan verwachtingsvol uit kijken naar wat de dag zal brengen. Geheel zorgeloos is het toch ook weer niet. Het uitdelen van het bootkaartjes gaat gepaard aan de vraag op welke afstand je vandaag de uitdaging wilt aan gaan en of je al of niet grensverleggend bezig wilt zijn: 5, 8, of 15 kilometer.
Het is klokslag half tien als de boot vertrekt. Het is ongelooflijk druk aan boord. Een gemêleerd gezelschap: toekomstige profvoetballertjes, cultuur snuivende mensen van middelbare leeftijd, natuurvorsers in camouflage pak, doodgewone recreanten in vrije tijds kleding, eilanders in hun dagelijkse kloffie en een gezelschap 'hard' lopers, de een in vol ornaat en de ander een sporttas meezeulend. Aan boord lijkt de stemming op die van een schoolreisje. Lunchpakketjes worden geopend, koffie en vooral water gedronken. Het trainersgilde bereidt zich in een apart hoekje voor op de dingen die gaan komen: het 'bezetten' van de sporthal, het verkennen van de verschillende routes, het indelen van de leiding, het bewaken van de tijdsplanning in verband met de huur van de sporthal, de mogelijkheden van een gezamenlijke warming up en loopscholing, een calamiteitenplan en natuurlijk niet te vergeten, op basis van vrijwilligheid, het nazitten op het terras bij Van Heekeren.

Warming up
Eenmaal op het eiland in ganzenpas naar de sporthal in Nes. Omkleden en dan verzamelen op het pleintje voor de hal. Arjen heet iedereen nogmaals welkom, vertelt iets over het programma van de dag, maakt er melding van dat Durk en hijzelf de 8 kilometer zullen begeleiden, helaas noodgedwongen op de fiets vanwege enig ongemak. Karin neemt de 5 kilometer groep bij de hand en Frank zal het zestal kilometervreters over strand en door de duinen 'jagen'.
Maar eerst worden we onderworpen aan het regime van Arjen voor een gezamenlijke warming up en loopscholing. Het moet een fraai gezicht zijn daar op het weilandje: een kleurrijk zootje ongeregeld dat zich zwaaiend, heupwiegend, buigend, kreunend en hijgend in het zweet werkt, in een prachtig duinlandschap, omzoomd aan een kant door het Amelander bos en op de achtergrond het ruisen van de zee. Er wordt gelachen om elkaars onvermogen om tegelijkertijd knieheffend en beide armen tegengesteld ritmisch en in volmaakte coördinatie in beweging te krijgen. Het mag de pret niet drukken. We doen ons best om het Arjen zo goed mogelijk na te doen. Durk probeert het potsierlijk gedoe in foto's vast te leggen. Als we dat allemaal achter de rug hebben gaat het los. Verwachtingsvol stort men zich in het avontuur; lopen in een  onbekende omgeving.  De 15 kilometer vertrekt als eerste en verdwijnt het bos in. De groep van Karin volgt spoedig in dezelfde richting. Durk en Arjen leggen uit waar men langs moet lopen om bij het strand te komen, want zijzelf mogen niet fietsend het bos door. Tot dan gaat het allemaal goed. Daarna is het kaartlezen voor twee van de drie groepen blijkbaar geen dagelijkse kost, met het gevolg dat de oorspronkelijke geplande afstanden ruim overschreden moesten worden om weer 'thuis' te komen.
 
Even rusten na het strandgedeelte
Na afloop is een ding duidelijk. Hoewel alle routes aan boord door het begeleidingsteam uitvoerig zijn door gesproken en bestudeerd, met nadruk de aandacht werd gevestigd op de markante herkenningspunten, iedere trainer in het bezit werd gesteld van een ingetekende computer uitdraai van de route waar zij/hij verantwoordelijk voor zou zijn en de trainers niet geheel onbekend zijn op het eiland, is het toch mis gegaan. De 5 werd 8, de 8 werd 10, de 15 werd 16 kilometer, met als gevolg dat een aantal de reserves moest aanspreken, in een gemoedstoestand die zich niet laat beschrijven, om de sporthal te bereiken. Toen iedereen terug was op het punt van uitgang vroeg men zich in alle oprechtheid af of hier misschien ook opzet in het spel was. Wat Karin, Durk, Arjen en Frank ook aandroegen om de ellende te verzachten, om de aandacht van de pijnlijke en vermoeide spieren af te leiden, het mocht niet baten. Van het mooie en windstille weer werd nauwelijks nog genoten, van de schoonheid van het afwisselende parcours met al zijn ups en downs bleef niets meer over en van een voldaan gevoel na afloop van een geleverde prestatie was even niets te merken.

van Heeckeren
Wat kan een warme douche dan een zalvende en helende werking hebben op de menselijke geest en de fysieke gesteldheid. En eenmaal op het verwarmde terras bij Van Heekeren onder het genot van een hapje en drankje blikte men tevreden terug op een geslaagde, prachtige dag en werden de beproevingen van de dag gemakkelijk weg gewimpeld. Het strand, het was een makkie, werd geroemd om z'n hardheid, de duinen geprezen om het op en af, het parcours om de afwisseling en de natuur om de rust, zoals het alleen in de herfst kan zijn.

Aan alles komt een eind, zo ook aan deze dag. Opstaan van die lounge banken gaat niet voor iedereen even soepel, maar wandelend en kletsend op weg naar de veerboot wordt dat ongemak ook weer snel vergeten. Er is maar een samenvattende conclusie: dit is voor herhaling vatbaar.

Meeloper

Het team Ameland(Frank, Durk, Arjen en Karin)bedankt jullie voor de vele leuke en postieve reactie's die wij na afloop via mail en facebook hebben ontvangen. Volgend jaar staat de training op Ameland zeker weer op het programma!


dinsdag 12 november 2013

MARATHON SNEEK EN MEER

'Mar.athon rond Sneek en meer', een uniek evenement voor hardlopers en wandelaars

Met de nodige weemoed denk ik terug aan de Berenloop die helaas, maar terecht, afgelast moest worden. Peinzend over de komende loopevenementen, Wommels en Ameland, gaan mijn gedachten ook uit naar eind december, naar de kortste dag. De dag dat je moet, nou moet, laten we maar zeggen kunt inschrijven voor de '(halve) Mar.athon rond Sneek en meer'.

Start testloop
Testloop
De nuleditie, zeg maar testloop, van de 'Mar.athon rond Sneek en meer' vond plaats op 22 juni 2013. Dat was noodzakelijk om na te kunnen gaan of de planning klopt, waar mogelijke knel- en aandachtspunten in de route zijn. Om te bekijken of het parcours aan de verwachtingen voldoet. Op welk tijdstip de start van de halve marathon moet plaats vinden, opdat de hele en de halve marathoneurs elkaar niet (te veel) voor de voeten lopen. Of de duisternis, want er wordt in de avond gestart en dus moet er in het donker worden gelopen, niet te gevaarlijk voor de lopers wordt en welke extra maatregelen dan eventueel getroffen moeten worden. Of er voldoende ruimte is voor de drinkposten. Hoe zal het gaan bij de oversteek over de Noorder Oude Weg bij zeilschool Rufus? Kunnen de fietspaden langs de boorden van de Goingarijpster Poelen en het Sneeker Meer een grote hoeveelheid lopers verwerken? Welke verkeersmaatregelen moeten er genomen worden. Enzovoort.

Terzoolster sluis
De start van de hele marathon zal plaats vinden bij de Waterpoort in Sneek, die van de halve bij de brug over het Heresyl, even ten oosten van Terherne. Vanaf de Waterpoort voert de route via het Rasterhofpark naar Oppenhuizen en Uitwelleringa. Vandaar over het fietspad langs de oude weg richting Joure om halverwege af te buigen naar het Jentsje Mar, waarna met een oversteek over de Noorder Oude Weg de lopers op weg gaan naar Goingarijp. Dan richting Terherne over het fietspad langs de boorden van de Goingarijpster Poelen om bij de brug over het Heresyl de halve marathoneurs op te pikken. Gezamenlijk verder door Terherne naar Oude Schouw, dan langs het Prinses Margrietkanaal naar de Terzoolster sluis en vervolgens langs de boorden van het Sneeker Meer richting Sneek met een vervolg door het stadscentrum naar de finish bij de Waterpoort. Deze route door het meren- en weidegebied is een garantie voor een afwisselend parcours en voor mooie vergezichten over land en water, met een unieke oversteek over de Noorder Oude Weg en het sluisje bij Terzool en waarbij de laatste 7 kilometer met de invallende duisternis garant staat voor een aparte ervaring.

Finish Waterpoort Sneek
De langste dag, 21 juni 2014
Wat kun je verwachten? De (halve) 'Mar.athon rond Sneek en meer' start in Sneek bij de Waterpoort op 21 juni, de langste dag, 2014 en wel aan het begin van de avond. Met dien verstande dat de halve op de bus stapt om vervoerd te worden naar de brug  bij Heresyl (Terhorne), waar de start plaats vindt. De hele mag lopend die afstand overbruggen door vanaf de Waterpoort in Sneek op weg te gaan. Het gehele parcours is verhard, loopt grotendeels over fietspaden en dus voor het grootste deel auto vrij. De omgeving is afwisselend: schitterende vergezichten over land en water, lopen langs de boorden van het Sneeker Meer, de Goinggarijpster Poelen, langs het Prinses Margriet Kanaal. Je vangt een glimp op van de Terkaplester Poelen en de Witte en Zwarte Brekken, je loopt over een ponton om van de ene kant van de Noorder Oude Weg aan de andere kant te komen, je loopt over een sluis bij Terzool.  De route voert je langs sloten en vaarten met bloeiende waterlelies, met bermen begroeid met Fluitekruid en manshoge Bereklauwen, met de bloeiende Vlier en overal het geel van paarde- en boterbloemen en het roodbruin van de zuring in bermen en weilanden. Op elke deelnemer, wandelaar en hardloper, zal deze loop zonder enige twijfel een onuitwisbare indruk achterlaten.
De inschrijving zal plaats vinden op de kortste dag van dit jaar, dus op 21 december a.s.

Meeloper




maandag 11 november 2013

MARDERHOEKLOOP

Peter en Ysbrand in actie tijdens de Marderhoekloop

Marderhoekloop Oudemirdum, zaterdag 9 november 2013

Uitslagen: 15,8km

Wytze v/d Zee  1:20:47  Minne Wiersma  1:21:02  Peter Yntema  1:23:36  Ysbrand Valkema  1:24:00
Lydia Wiersma  1:36:59

Uitslagen 4.3km

Linda Ypma  24:48  Pytrick Amsterdam  24:47  Jack Nobbe  27:28


dinsdag 5 november 2013

BERENLOOP '13

Ach, wat jammer dat het niet doorging. Gisteren overdag nog alle hoop, 's avonds nadat het bericht door kwam dat de hele marathon was afgelast, gedachten tussen hoop en vrees. 's Nachts een paar keer wakker geworden en geluisterd naar de wind. Maar vanuit een appartement in Boschrijck was er geen wind te horen. Vroeg opgestaan en dan om acht uur het bericht. We lopen even naar buiten, het waait hard, wolken jagen achter elkaar aan, boomtoppen zwiepen heen en weer, de zo'n laat zich af en toe even zien. We 

Groepsfoto van de "alternatieve Berenloop"
snappen het wel, maar jammer is het, niet alleen voor ons, vooral voor de organisatoren We verplaatsen ons in hun schoenen. Wat zullen die gewikt en gewogen hebben; storm, zware windstoten, kans op onweer, regen, waarschuwing KNMI code geel. Stel: het onweert en er zijn hardlopers op het strand, harde windstoten en vallende takken in het bos en er zijn hardlopers, zware regenbuien en een daling van de temperatuur en de kans op onderkoeling. Je moet er niet aan denken. Onaanvaardbare risico's. Jammer, maar helaas, het is de enige juiste beslissing.

denkbeeldige start
 In alle toonaarden laten de smartphones weten dat er weer een bericht is. Onophoudelijk worden er over en weer berichten verstuurd. Het gaat maar over een ding: gaan we wel of niet met elkaar er op uit om toch een stukje te lopen. Om 11 elf uur is het verzamelen bij Boschrijck. Voor elk wat wils, een drietal begeleiders op de fiets, en een keuze tussen tien dan wel twaalf kilometer. Eenmaal op weg zijn we niet alleen. Het wemelt van hardlopers, ze lopen alle kanten op. Bij de Brandaris is het een drukte van belang. Vrijwilligers zijn druk in de weer om alles op te ruimen. Groepjes lopers vertrekken vanuit een fictief startvak. Ook wij doen alsof. Bij het Groene Strand krijgen we de volle laag. We slaan niet links af, maar nemen het fietspad langs De Walvis. We begrijpen de beslissing en delen dat uitvoerig met elkaar. Half wind, in beresterke windvlagen

op naar het Groene strand
kost het moeite de rechte lijn te bewaren, een enkele vlaag maait bijna de benen onder het gat vandaan. De zon schijnt, koud is het niet. Eenmaal op de Longway is het druk, groepen ploeteren tegen de wind in, rode koppen, verwaaide haren, fietsers diep voor over gebogen, wandelende hardlopers, wapperende kleding. Wij lopen nog voor de wind, wat gaat dat gemakkelijk. Oppassen dat we ons zelf niet voorbij lopen.
Bij het Strandhotel (Paal 8) is het een drukte van belang; nieuwsgierige fietsers en wandelaars worstelen zich naar het strand. Daar komen hardlopers vandaan. Wij besluiten om terug te keren. Nu is het onze beurt. Het duurt even voor we ons ritme te pakken hebben. In de beschutting van het bos komen we weer op adem. We wisselen van gedachten over onze worsteling met de tegenwind. We verlaten de Longway en gaan op weg richting Cranberry schuur en om vervolgens weer naar 'huis' te gaan. Onze conclusie is zonder enige twijfel: 'volkomen terecht dat de 17de Berenloop is afgelast'.
 
voor de wind, wat gaat dat makkelijk
Even later op de fiets om het shirt op te halen. Hier en daar wat gemopper. Onbegrijpelijk! We horen dat er bij de organisatie gevraagd wordt naar restitutie van het startgeld! Nog onbegrijpelijker!
In de loop van de middag op de fiets nogmaals naar Paal 8. Op het strand word ik gezandstraald. Het zand knarst tussen de kiezen. Wat wandelaars en een enkele hardloper. Ik haal de schouders op. Op de Longway ervaar ik dat het fietsen met deze tegenwind nog meer kracht en energie kost dan vanmorgen toen we hier hard probeerden te lopen. Eenmaal in West onder het genot van een glas wijn hebben we het er nog eens over. Het is jammer, maar een terechte beslissing.


meeloper

WINTERLOOP SNEEK

Uitslagen van de 1e winterloop Sneek, zaterdag 3 november.

8.9 kilometer
Ysbrand Valkema  42:52  Redmar Vrieling  44:19  Bert Rienstra  46:01  Pieter van den Bosch  46:42
Martin van der Zee  47:07  Marcel van der Pol 47:16  Anthoon Haagsma  48:59  Nelie Jasper  49:23

Ysbrand en Pieter in actie tijdens de 1e winterloop(foto R.Reinsma)


KLEINTJE BERENLOOP

Het is zaterdagmorgen. Een waterig zonnetje, windstil en een temperatuur rond de 12 graden. Het is nog vroeg. Vele vrijwilligers zijn druk doende alles klaar te maken voor de start van Kleintje Berenloop, de opvolger van de Ontbijtloop.
De Ontbijtloop ooit bedoeld als een opwarmertje voor het grotere werk op zondag, werd in de loop der jaren steeds populairder. Vooral voor diegene die nog niet toe zijn aan een halve marathon en voor diegene die genoeg hebben aan maximaal 10 kilometer was het een ideale gelegenheid om niet alleen als toeschouwer het weekend door te brengen. 

Kleintje Berenloop, opvolger van de ontbijtloop
Maar dat de toeloop op deze zaterdag zo groot zou worden overtrof de verwachting. Ruim voordat het startschot zou klinken moest de inschrijving voor voor de 5 km al gestopt worden. Toen was al te voorzien dat een handmatige registreren van de gelopen tijden een bereklus zou worden. Dus zal er ongetwijfeld volgend jaar gebruik gemaakt worden van een elektronische tijdregistratie.

De vuurpotten op het terras van residentie Boschrijck worden aangestoken, aan de kraampjes voor    water, sportdrank, de koffie en een hapje wordt de laatste hand gelegd. Jan Kooistra, als speaker, informeert over starttijden, over de startrichting en over het parcours, Jouke Valk bedient de computers in de nieuwe aanhanger van SV Friesland, het zenuwcentrum, terwijl Piet Noordenbos telefoneert, controleert en overlegt met deze en gene.

Klaas en Pieter
 Het gesprek onder toeschouwers en deelnemers wordt beheerst door de twijfel over het doorgaan van de Berenloop op zondag. Het is niet voor te stellen. Windstil weer, het zonnetje en een aangename temperatuur en morgen voor het Waddengebied een waarschuwing met code geel. Dus een stormachtige wind, buien met .......... een kans op onweer. Ik laat me vertellen dat vooral dat laatste van doorslaggevende betekenis kan zijn. Het is afwachten.

We worden naar de start gedirigeerd. Eerst de 5 km en vijf minuten later de 10 km. Het vertrek verloopt zoals gebruikelijk gedisciplineerd. Een kleurrijk gezelschap zet zich in beweging. Natuurlijk, zij die voor een snelle tijd, dan wel een p.r. gaan worden alle ruimte gegund. De turbo gaat aan, zwijgzaam snellen zij voort. De echte recreanten volgen druk pratend. Prachtige herfstkleuren links en rechts. Ik loop achter een groepje. Zij praten over morgen, over de te verwachten eindtijd, over het te lopen tempo en of ze morgen de eerste 10 kilometer bij elkaar zullen blijven. Wat mij betreft bekijken ze het maar! Ik denk niet dat het ze zal lukken, gezien de inspanning die het een enkeling kost. Ik ga er voorbij, sla rechts af en volg het fietspad richting Halfweg. Mijn gedachten gaan uit naar morgen, maar dan doe ik Kleintje Berenloop geen recht. Dit parcours heeft z'n eigen bekoring; beschut lopen, uitsluitend over fietspaden, met een stevige klim en een lange afdaling, prachtige herfstkleuren en een afstand die te overzien is. Vergelijk dat maar eens met de ( halve) marathon van morgen. Even later gaat het omhoog. Voor mij ploetert een drietal voort, elkaar voortdurend moed in pratend. Ze nemen het hele fietspad in de volle breedte in beslag. Ik passeer door de berm; een verontschuldiging valt mij ten deel. Als ik boven ben, kan ik het niet laten even om te kijken. Ze moeten nog een twintigtal meters en dan zullen ze vast opgelucht aan de afdaling beginnen. Dat doe ik inmiddels ook. Beneden gekomen, naar links en dan nog een 700 meter. Jan Kooistra verwelkomt iedereen bij de finish. Dan is er water, sportdrank een beertje als sleutelhanger.

Jelmer
Ik voeg mij bij het talrijke publiek om de 10 kilometer lopers te verwelkomen. Terwijl het op het plein en het terras bij Boschrijck steeds drukker wordt. De sfeer is er feestelijk, de stemming is vrolijk, de zo'n schijnt, de temperatuur is aangenaam, de koffie en de pondkoek smaken goed en wie het koud heeft kan zich warmen bij en aan de vuurpotten. Jouke Valk cs verwerken geconcentreerd alle gegevens, opdat wij z.s.m. over de uitslagen kunnen beschikken en ondertussen staan zij menig vragensteller te woord. Een ding lijkt mij zeker: Kleintje Berenloop is een groot succes en zal volgend jaar nog meer dan de huidige ruim 500 deelnemers gaan tellen.( foto's Janke van der Schaaf)


Meeloper