Trainen

Loopgroep Sneek traint op de dinsdagavond 19:30-20:45, donderdagochtend 09:00-10:15, donderdagavond 19:30-20:45, zaterdagochtend 09:30-10:45, locatie Zeilsoos-Sneeker Jachthaven, zondagochtend, clinictrainingen.

Loopgroep IJlst traint op de woensdagavond 19:30-20:45, locatie Sporthal Utherne.

Proeftraining of informatie: rnwths@gmail.com

vrijdag 11 september 2015

IK LOOP IN............BURGHAAMSTEDE

Ik loop in ............. Burgh Haamstede

Lopen in den vreemde. Nou ja, in den vreemde? Dat klinkt wel heel erg interessant. Laat ik het zo zeggen: lopen in een niet alledaagse omgeving, ik ken hier niemand en niemand kent mij. Toch loop ik niet incognito in mijn geel/groen Loopgroep Sneek shirt en dat zal ik weten.

Start van de halve marathon van Burgh Haamstede
Om kwart voor tien vanmorgen vertrokken. Een 45 minuten in de auto door het Zeeuwse land: vanaf Domburg (Walcheren) naar de Oosterschelde dam (Noord Beveland) en dan naar Burgh Haamstede (Schouwen Duiveland). En dat allemaal voor de Hyundailoop. Een loop van een halve marathon, 12 of 6 kilometer. Vandaag voor mij 12 km, want ik bereid me nog voor op de halve marathon eind september op Texel.
Ik dood de tijd met wat rondkijken en met een warming up. Ik ben niet de enige. 'Helemaal uit Sneek? Ja, helemaal uit Sneek. Tja, dat las ik op je shirt.' Even had ik de neiging om hem te vragen of-ie helderziende was. Gelukkig kon ik me inhouden. 'Waar kom jij vandaan? Oh, SAS van Gent! Zeeuws Vlaanderen. Da's ook al gauw een anderhalf uur hier vandaan. Da klopt', aldus mijn metgezel. Als ik me los maak van hem hoor ik: 'Sneek, Snits'. Ik reageer vnl met een glimlach, tenslotte ben ik hier om te lopen.

Het is warm, zeer warm. De zon schijnt en 't is bijna windstil. Het startschot klinkt hier niet anders dan waar ook! Het grote verschil zit 'm vooral in de mensen. Om precies te zijn in hun taaluitingen. Ik hoor het Zeeuwse dialect, ik onderscheid het Limburgs, ik hoor Duits en Frans en natuurlijk Vlaams. Maar hardlopers zijn hardlopers waar ze ook vandaan komen. Ze willen rennen en liefst zo hard mogelijk. Aan de kleding zal het niet liggen. Alle bekende merken, ja ook in Zeeland, in felle kleuren, niet zelden voorzien van een sponsor logo, bijpassende schoenen en natuurlijk, niemand uitgezonderd, voorzien van een sportwatch. Maar we blijven goedwillende amateurs, waaronder natuurlijk een handvol die 'de sterren van de hemel' lopen op dit niveau. Het is een doorsnede van de Nederlandse samenleving die zich hier heeft verzameld: groot, klein, dun, mager, dik, gezet, blank, door de zon gebruind, donker, blond, zwart, bruin. Het maakt niet waar je vandaan komt, onderscheid wordt er niet gemaakt. Alleen aan het eind van de 'race' als de tijden in beeld komen. Dan is er onderscheid, maar niet qua prestatie. Iedereen heeft dezelfde afstand afgelegd. Elk van de deelnemers heeft het uiterste van zich zelf gevergd, heeft zich in het zweet gelopen en is blij dat het erop zit. Dat laatste stemt overigens tot nadenken.......!

Frank Klasen in actie tijdens de halve marathon van Burg Haamstede
Ik loop mijn eigen tempo, althans ik probeer dat. Mijn voornemen is het, vandaag met dit mooie weer, in deze voor mij niet alledaagse omgeving, vooral met plezier te lopen, de omgeving in mij op te nemen, mij niet al te druk te maken. Ik ben nog geen kilometer onderweg of ik doe al mijn goede voornemens geweld aan. Ik laat me verleiden mee te gaan met een groepje dat net iets sneller loopt dan ik van plan was. Twee vrouwen, vier mannen en ik. Het is een wonderlijk gezelschap wat loopstijl betreft. Een zwaarlijvige man stampt als een olifant, een ander zwaait met zijn armen alle kanten op, er is er een bij die hijgt als en stoomlocomotief, de beide vrouwen lopen lichtvoetig, de vierde man loopt ogenschijnlijk volgens het boekje. Hoe ikzelf erbij loop, laat ik graag aan een ander over. Ik aanschouw het geheel en kom al gauw tot de conclusie dat deze groep als los zand aan elkaar hangt. Het parcours is behoorlijk geaccidenteerd en, zoals gezegd, het is warm, drukkend warm. Bij de eerste klim vallen we als groep dan ook door de mand. De 'olifant' haakt als eerste af, dan de 'locomotief', de arm zwaaier verlaat het pad, waarschijnlijk voor een sanitaire stop, de lichtvoetigen gaan er vandoor en ik blijf in gezelschap van de enig overgeblevene. Om de beurt doen we het kopwerk, maar bij de tweede klim laat-ie het opeens afweten. Alleen ga verder, maar dat duurt niet lang. Er ontstaat een nieuwe groep. Twee vrouwen in een rood/zwart shirt met 'De Zeeuwse kustmarathon' voorop. Zij bepalen het tempo. Daarachter een vrouw geheel in het zwart en dan wij, een man of wat. De 'olifant' en de hijger zijn er ook weer bij. Het is voor mij een prettig tempo. Er wordt niet gepraat. We hebben genoeg aan ons zelf. De warmte speelt ons parten, evenals de talloze klimmetjes, tien stuks binnen een korte afstand.  De een lang, de volgende steil, dan weer langdurig vals plat. Soms vallen we als groep bijna uit elkaar, maar telkens weten we de ontstane gaten te dichten. En nog steeds geven de Kustmarathoneurs het tempo aan. Bij de drinkpost weten we allemaal nog lopend een beker water te bemachtigen. Lopend drinken is een heel ander verhaal. Zeker voor mij. Uit ervaring wijs geworden blijf ik dan ook maar stil staan om te drinken. Van een groep is geen sprake meer. Vooruit maar weer. Gelukkig kon ik ook nog een kletsnatte spons te grijpen. Even in de nek gelegd en een klein beetje knijpen. Heerlijk, een dun straaltje water vermengt zich met het zweet op mijn rug en zakt langzaam naar beneden. Ik wis het voorhoofd en dan knijp ik de spons volledig leeg boven op m'n hoofd. Dat is lekker. Het parcours slingert door de duinen die volledig begroeid zijn met naald- en loofbomen. Het pad is niet breed, veelal aan beide kanten brandnetels, soms overhangend op het pad. Ik nader het einde van de eerste ronde. Bij de doorkomst wat toeschouwers en water. Dat is prettig en er wordt veelvuldig gebruik van gemaakt.

Grand Hotel, Burgh Haamstede
De tweede ronde gaat niet geheel over hetzelfde parcours. Dat is plezierig onder deze omstandigheden, want onbekend maakt onbemind. Conditioneel is het zwaar en als je precies weet waar, wanneer en wat je te wachten staat, dan wordt het mentaal ook nog eens 'a hell of a job'. Dus hoor ik verschillende keren om mij heen dat 'het vandaag geen halve marathon wordt', maar dat men het voor gezien houdt op 12 kilometer. Ik was allang blij dat ik voor de 12 had gekozen. Ik moet erkennen dat het moeizaam gaat. Het tempo is gezakt en mijn hartslag is omhoog gegaan, bijna op het punt van het maximale. Blijkbaar ben ik niet de enige die het moeilijk heeft. De Kustmarathoneurs zijn plotseling weer in zicht. Langzaam maar zeker loop ik op ze in en ik niet alleen. Een paar honderd meter verder lopen we in een grote groep. Het gezucht en gekreun is niet van de lucht. Met angst en beven bereid ik me voor op de kilometers die nog moeten worden afgelegd. Het is alleen nog 'worstelen en proberen boven te komen' volgens oud Zeeuws gebruik. En boven kom ik. Als de speaker mij als 'de man helemaal uit Sneek, Snits' verwelkomt, ben ik opgelucht dat het er op zit. En meerderen met mij, want warm was het. 

Meeloper

Burgh Haamstede, halve marathon, zaterdag 29 augustus, 12km Frank Klasen 1:04:28                            

maandag 7 september 2015

SNEEK - BOLSWARD - SNEEK

Sneek, SBS loop, zaterdag 29 augustus 2015

Uitslagen: 10km Erik Bouma 36:24(1e)  Ysbrand Valkema 49:02  Bert Rienstra 52:07  Johan Sterk 55:00

Ysbrand Valkema in actie tijdens de SBS loop