Trainen

Loopgroep Sneek traint op de dinsdagavond 19:30-20:45, donderdagochtend 09:00-10:15, donderdagavond 19:30-20:45, zaterdagochtend 09:30-10:45, locatie Zeilsoos-Sneeker Jachthaven, zondagochtend, clinictrainingen.

Loopgroep IJlst traint op de woensdagavond 19:30-20:45, locatie Sporthal Utherne.

Proeftraining of informatie: rnwths@gmail.com

vrijdag 13 juni 2014

IK LOOP IN.........

De zon schijnt, desondanks is het fris. Er zijn nog niet veel mensen op pad. Ik loop vanuit de camping naar het duingebied van Domburg. Een afstand van zo'n 700 meter. Dan een heftige klim, maar dat loont. Boven op de top van het duin heb ik een prachtig uitzicht over zee. Het is laag water, een enkele wandelaar laat zijn hond uit. Onwillekeurig gaan mijn gedachten terug naar Vuurtorenloop op Vlieland, drie dagen geleden. Wat een verschil. Toen regenachtig, een harde wind, een woeste zee. Vandaag nauwelijks wind, een prima temperatuur en een zee zo glad als een spiegel. Ook het duingebied verschilt, hier een breed wandelpad, met

Domburg strand
aan de ene kant lage begroeiing van wat helmgras, een enkele duindoorn struik, duinviooltjes en wat "spul" wat ik niet ken. Aan de andere kant van het pad een dichtbegroeid bos van loof- en naaldbomen, nauwelijks toegankelijk. Op Vlieland overwegend laag struikgewas, met vooral bospest. Het wandelpad gaat duin op duin af. Het is zwaar. Dat was het op Vlieland ook, vooral de klim het Vuurboetsduin op. Alleen lopen, zoals vandaag, maakt het nog zwaarder. Ik probeer afleiding te vinden in de omgeving. Dat lukt goed als ik uitzicht op zee heb, maar zodra ik "laag" loop, vraag ik me af, waarom, waartoe. Na zo'n kilometer of vier heb ik de keus, of het bos, of het strand. Het pad door het bos leidt linea recta naar de camping en dat is verleidelijk. Via het strand krijg ik minimaal een vijftal kilometers voor de kiezen voor de eerst volgende duinovergang. Veel tijd om te blijven twijfelen heb ik niet. Het wordt het strand. Was het zondag op Vlieland een zandbak, vandaag is het laag water en ligt het strand er prachtig "geasfalteerd" bij en dat geeft de doorslag. Ik vergeet de vermoeienis, het plezier keert snel terug. In de verte tekent het silhouet van Domburg zich scherp af tegen die blauwe lucht. De strandpaviljoens, verder op, zijn niet helder waarneembaar tegen de duinen. Om ongeveer elke 800 meter is er een strekdam van twee rijen houten palen om de golven te breken. Er zijn nauwelijks golven en de wind is zwak, dus vandaag hebben ze een vrije dag. Ik heb iedere keer de keus als ik zo'n palenrij nader. Natte voeten als ik rechtsom loop, mul zand linksom, of zoekend naar een ruime opening tussen de palen. Het lukt me telkens weer een gat groot genoeg te vinden om er zonder noemenswaardig oponthoud door te lopen. Naarmate de tijd vordert verschijnen er meer mensen op het strand. Ook het aantal honden neemt toe, maar het blijft stil en verlaten. Het plezier is volledig terug en ik besluit Domburg links te laten liggen en nog een eindje verder te genieten van het strand, de zee, en het zicht op de vuurtoren van Westkapelle. Als de duinen worden "vervangen" door de Westkapelse dijk wordt het tijd om huiswaarts te keren. Bij het laatste strandpaviljoen neem ik de trap het duin op om vervolgens het duinpad richting Domburg op te gaan. Ik denk op de terugweg weer aan de Vuurtorenloop, een gelopen tijd van 1 uur 41 minuten en nog wat, samen met Minne, Gerke, Gerrit. Het jaar eerder liep ik 1.38 en een handvol seconden, alleen. De weersomstandigheden waren toen een stuk gunstiger of beginnen de jaren toch te tellen?


Meeloper

Geen opmerkingen:

Een reactie posten